( 176 ) 



door onttrekking van licht, plaatselijk verbleeking teweeg ge- 

 bracht evenals bij het blad van Vitis vinifera, maar zonder 

 dat de groei daarom ophoudt, want de aldus behandelde vruch- 

 ten zijn niet scheef of misvormd, gelijk bij onderstelling van 

 plaatselijken stilstand in den groei het gevolg moest zijn. 



Om op het blad terug te komen: uit het feit, dat het 

 blad in het licht assimileert en zetmeel vormt, mag men niet 

 afleiden, dat het al zijn voedsel zelf bereiden en op eigen kosten 

 teren kan. Trouwens niet alleen de bovenvermelde proeven, 

 maar de talrijke analysen van bladen van verschillenden leeftijd 

 leeren dit ten duidelijkste. Men behoeft slechts, om van oudere 

 onderzoekingen niet te spreken, de resultaten der analysen van 

 beukenbladen gedurende hun groei, door zöller uitgevoerd 

 (Landw. Versuchsst. VI. 231) en door rissmüller later be- 

 vestigd en uitgebreid (ibid XVII. 17), in te zien, om de over- 

 tuiging te verkrijgen, dat het blad gedurende zijn geheele leven 

 stoffen opneemt en verwerkt en stoffen teruggeeft aan de as- 

 organen, zoodat het eigenlijk zelfs niet afgescheiden van de 

 overige deelen der plant gedacht kan worden, indien het zijne 

 levensfunctiën vervullen zal. 



In de tweede plaats valt tegen de verklaring van kraus 

 in te brengen, dat het geëtioleerde blad een geheel ander voor- 

 werp is dan een blaadje in knoptoestand. Het in het duister 

 ontstane blad is over het algemeen klein, hoewel nog al wat 

 verschillend in omvang bij verschillende planten; maar steeds 

 is het ettelijke malen grooter dan het uit den knop komende 

 blaadje derzelfde species. Zoo men b. v. bij Fuchsia, Pelar- 

 gonium, Phaseolus beide vergelijkt, zal men daarvan de dui- 

 lijke bewijzen vinden. Bij Begonia glabra bereikte het ge- 

 ëtioleerde blad zelfs eene oppervlakte van 6 a 10 vierkante 

 centimeters. 



Ook de plooiing of oprolling in den knoptoestand aanwezig, 

 komt niet meer voor in het verbleekte blad, al doen somwijlen 

 de omgerolde randen van het blad nog aan dien toestand denken. 



Geen sprekender bewijs echter van het genoemde verschil 

 dan de anatomische structuur van het geëtioleerde blad. De 

 verschillende weefsels zijn duidelijk gedifferentieerd, veel meer 

 dan bij het blaadje in den knop. Er is ook een grooter aan- 



