( '81 ) 



Lupinus en andere zaden, die betrekkelijk weinig koolhydraten 

 bevatten, is echter geen voldoende hoeveelheid aanwezig, om 

 behalve het verlies door ademhaling in het duister, de voor die 

 regeneratie noodige hoeveelheid suiker te leveren. Hierom ver- 

 dwijnt de asparagine niet. 



Alzoo de afwezigheid van licht heeft ten gevolge dat aspa- 

 ragine, welke waarschijnlijk het middel is om aan de nieuwe 

 deelen der normale plant eiwitstoffen te verschaffen, deze rol 

 niet kan vervullen, zoodat ook de vorming van protoplasma be- 

 lemmerd moet worden. 



Als eene andere belangrijke bijdrage noem ik (meer dan noe- 

 men kan ik hier niet, om niet al te wijdloopig te worden) het 

 onderzoek van rudole weber o» er de opneming van aschbe- 

 standdeelen door gekiemde erwten in verschillend gekleurd licht 

 en in het duister (Landw. Versuchsst. XVIII. 18). Deze op- 

 neming bleek eveuzoo van licht afhankelijk te zijn als de 

 koolzuurontleding in groene planten, en het verschil openbaarde 

 zich niet alleen in de totale hoeveelheid onverbrandbare stoffen, 

 maar vooral ook in den aard van deze. Zoo werd onder invloed der 

 helle, minder breekbare lichtstralen veel meer phosphorzuur op- 

 genomen, geheel in harmonie met de aanzienlijke vorming van 

 protëinestoffen onder die omstandigheden, en onder invloed der 

 sterker breekbare, donkerblauwe stralen en nog sterker in de 

 duisternis werd daarentegen de opneming van kali en kalk 

 betrekkelijk overwegend. Kali en vooral kalk zijn nu, gelijk 

 door zöller bekend gemaakte onderzoekingen leeren (Regens- 

 burger Flora, 1867 p. 509), vooral de anorganische stoffen, 

 welke in betrekking staan tot de vorming van cellulose. Elke 

 celwand bevat daarvan eene zekere hoeveelheid in de asch, en 

 ruime toevoer dezer stoffen bevordert den celgroei, zooals directe 

 proeven met Maisplanten hebben aangetoond. 



Dat het scheikundig proces in de geëtioleerde plant aanzien- 

 lijk gewijzigd wordt, heeft verder onlangs e. schulze, in Zürich, 

 ten opzichte van de zwavel bewezen {Landw. Versuchsst. XIX. 

 p. 172). Terwijl, zooals bekend is, groene planten het vermo- 

 gen hebben om zwavelzure zouten te reduceeren ten behoeve 

 der zwavelhoudende eiwitstoffen, vond schulze dat, bij in het 

 duister ontwikkelde planten van Lupinus luteus het gehalte 



