( 187 ) 



verdikking van de elementen van den vaatbundel en vooral 

 door het niet uitgegroeid zijn van het sponsparenchym. 



16°. Vooral die bladen schijnen in het duister klein te blijven, 

 welke eene duidelijke tegenstelling tusschen boven- en onder- 

 vlakte, tusschen palissadenparenchym en sponsparenchym ver- 

 toonen. 



17°. De volledige verklaring van dit klein blijven is nog 

 niet te geven. Het geëtioleerd b^ad is een pathologisch ver- 

 schijnsel, ontstaan deels uit het ontbreken der assimilatie, deels 

 uit andere zoowel chemische als physische werkingen, die op 

 den groei van invloed zijn. 



lb°. De vermoedelijke oorzaak, waarom nog met voedings- 

 stoffen opgevulde cotyledonen van vele kiemplanten in het duis- 

 ter te gronde gaan, schijnt gezocht te moeten worden in het 

 ontbreken van voor den groei noodige chemische processen, 

 welke, gelijk de proef vau batalin leert, in zeer zwak licht 

 plaats hebben waarbij nog geen assimilatie mogelijk is. 



19°. Vergelijkend scheikundig en physiologisch onderzoek 

 van geëtioleerde en groene planten zal in de eerste plaats noo- 

 dig zijn, om de verschijnselen van het etiolement op te helderen. 



20°. Bouwstoffen hiervoor kunnen zijn de uitkomsten van 

 pfèefeb, over vorming van asparagine en regeneratie van eiwit- 

 stoffen, van r. weber over opneming van phosphorzuur en 

 kalk, van schulze over vorming van zwavelzuur, van mij over 

 het voorkomen van kristallen van zuringzuren kalk en van 

 looizuur in geëtioleerde en in groene planten. 



Utrecht, November 1876. 



