( 280 ) 



pieeren van een gegeven weerstand, doch, zooals hier en bijna 

 altijd het geval is, om de onbekende verhouding van twee ge- 

 geven weerstand en te bepalen, dan stuit men daarbij op een 

 overwegend bezwaar. Want bij die methoden wordt de gevraagde 

 verhouding uitgedrukt in de verhouding van twee andere weer- 

 standen, voor welke gewoonlijk deelen van een, in een rheostaat 

 uitgespaunen metaaldraad genomen worden. Men stelt dan 

 eenvoudig de verhouding dezer laatste weerstanden gelijk aan 

 die hunner lengten, zoodat het bepalen van de verhouding van 

 weerstanden teruggebracht wordt, tot die van twee uit te meten 

 deelen van een draad. 



Deze beide methoden berusten dus geheel op het beginsel, 

 dat weerstanden van verschillende deelen van een metaaldraad, 

 als evenredig met hare lengten gesteld mogen worden. Hier- 

 tegen bestaan echter bedenkingen. Want, al ziet men ook af 

 van de moeijelijkheid om een draad van overal gelijke doorsnede 

 te verkrijgen, dan mag toch de specifieke weerstand van de 

 verschillende deelen van den draad niet, zonder nader onder- 

 zoek, als eene standvastige grootheid beschouwd worden. Voor- 

 namelijk om dezen reden schenen ons die beide methoden te 

 verwerpen te zijn. 



Over de meer practische bezwaren, die bij het gebruik van 

 een rheostaat als meetinstrument niet achterwege kunnen blij- 

 ven en die voornamelijk, door het verschuifbaar contact ver- 

 oorzaakt worden, is reeds bij de bespreking der waarnemingen 

 van sabine gehandeld. 



De hier toegepaste methode van bosscha is van. deze ge- 

 breken vrij. De verhouding van twee weerstanden wordt daarbij 

 uitgedrukt in de verhouding van stroomsterkten, die volgens 

 bekende wetten uit de waargenomen grootheden kunnen worden 

 afgeleid. In zooverre vertoont deze methode dus overeenkomst 

 met de door weber in zijne //Widerstandsbestimmungen 1 ' ge- 

 volgde methode, doch deze staat, wat de eenvoudigheid van 

 uitvoering en berekening betreft, verre bij die van bosscha 

 ten achter. Bovendien is men bij het gebruik dezer laatste 

 geheel onafhankelijk van mogelijke verandering van de elcctro- 

 inotorische kracht en den weerstand der electriciteitsbron, eene 

 oor/aak van fouten, die bij weber's methode zoo goed mogelijk 



