( 296 ) 



stand van den neventak, waarin de multiplicator geplaatst is, 

 en die in de vroegere formulen b genoemd is, constant blijven 

 gedurende de geheel e bepaling. Doch, wanneer de in ijs ge- 

 plaatste buis ingelascht werd, door de koperdraden in de be- 

 kertjes te plaatsen, en daarna de in stoom geplaatste buis op 

 dezelfde wijze ingelascht werd, kon gedurende die beide waar- 

 nemingen de weerstand b niet onveranderd blijven, daar de 

 veranderde temperatuur der uiteinden noodzakelijk daarop in- 

 vloed moest uitoefenen. 



Ten einde hierin te voorzien, werd nu de bepaling aldus 

 ingericht : eerst werden de beide koperdraden in een bakje 



a + b 



waarin kwikzilver van 0°, geplaatst en aldus l = i 



a 



bepaald: daarna in ieder der bakjes van 0° één draad endaar- 

 door I, = i bepaald: eindelijk werd de eerste 



a 



bepaling herhaald : uit de beide waarden van I het gemiddelde 



genomen en van 1 , afgetrokken, waardoor — i gevonden werd. 



a 



Gedurende deze drie waarnemingen kon men aannemen dat b 

 standvastig gebleven was. Nu werden drie dergelijke bepalin- 

 gen verricht wanneer de koperdraden zich bevonden in de 

 bakjes met kwikzilver van 10U°, waarbij b in b' veranderd was: 

 men heeft dan 



I' sa i en L = ' i 



a a 



waaruit — i gevonden wordt. Men is dus hierbij onafhankelijk 



a 



van de veranderingen van b, en omtrent a mag Worden onder- 

 steld dat zij standvastig is gebleven. In deze veranderingen 

 van b moet echter de oorzaak gezocht worden van de mindere 

 nauwkeurigheid dezer weerstandsbepalingen in vergelijking met 

 die bij dezelfde temperatuur verricht. 



Het is wellicht niet overbodig hier op te merken, dat eene 

 storende aanwezigheid van thermostroomen hier uitgesloten is, 

 daar de beide contactplaatsen van koper- en kwikzilver steeds 

 dezelfde temperatuur hadden. 



