( 308 ) 



zijn, zal men, bij genoegzaam diepe boring, de volgende ter- 

 reinen van boven naar beneden aantreffen. 



1°. Jongste zeeklei. 



2°. Veen. 



3°. Zoetwaterklei. 



4°. Ouder alluvium (Eemstelsel), betaande uit zeeklei en rivier- 

 zand, met schelpen van zeedieren. 



5°. Diluvium, grootendeels bestaande uit zand met gerolde 

 steenen, en hier en daar voorkomende banken van harde, vaste 

 leem, gelijkende op die waaruit het hooge gedeelte van Urk 

 is samengesteld. 



Van die terreinen kunnen echter 2 en 4 ontbreken : het 

 veen, omdat het, hoewel eenmaal bestaan hebbende, door de 

 zee is weggespoeld, en het oudere alluvium, omdat, toen de 

 deltavorming begon, de zee niet overal diep genoeg was om 

 daarin het uit den toen zeer wijden Eemmond aangevoerde slib 

 en zand te doen bezinken, of wel dat de diluviale zandbodem 

 om andere redenen, evenals nu nog rondom Urk, onbedekt bleef. 



Indien men derhalve zich het terrein van het zuiden naar 

 het noorden in doorsnede voorstelt, gelijk in Eig. 1, dan blijft 

 er tusschen de beide als bekend aan te nemen formatiën, na- 

 melijk de jongere alluviale formatie k z v en de diluviale for- 

 matie d een gedeelte (x x) over, dat onbekend is. Die onbekende 

 ruimte kan aangevuld zijn : hetzij 1». doordat de laag van zoetwater- 

 klei eene aanmerk elijker dikte heeft, of 2°. door de oudere tot het 

 Eemstelsel behoorende gronden, of eindelijk 3°. doordat de dilu- 

 viale zandbodem zich zoo hoog verheft dat er de dunne reeds 

 bekende laag van zoetwaterklei onmiddellijk op rust. In het 

 laatste ongunstigste' geval zoude de zandbedding, die zich van 

 voorbij Urk af onder den bovengrond door tot aan de kust 

 uitstrekt, slechts door een kleilaag van t tot hoogstens 'ó meters 

 dikte overdekt zijn. 



In de thans aangeboden wet is nu wel is waar aangenomen, 

 dat de afsluitdijk niet over Urk, maar, op een afstand ten zuiden 

 van dit eiland, over den kleibodem zal worden aangelegd (Eig. 1 

 bij D), en het is duidelijk dat hierdoor het gevaar voor het 

 ontstaan van machtige kwellen zeer verminderd wordt, — maar 

 of nu dit gevaar als opgeheven mag worden beschouwd, zoodat 



