( 38 ) 



Hij was ook ingenieur in dienst van Hunne Hoogmogenden ; 

 en dat hij een goed teekenaar en graveur was, bewijst o. a. 

 het door hem vervaardigde portret van renatus des-cartes, 

 voorkomende in diens Principia Philosophiae te Amsterdam, 

 1660 in 4°. 7 ). Dit portret toch bevat als randschrift, rondom 

 het ovaal, 



//Renatvs Des Cabtes, Dominvs de perron, natvs Hagae 

 Tvronvm, Anno. M.D.XCVI. vltimo die martii." In de 

 vier hoeken van het kader leest men //Franciscus a" » Schooten 

 Pr, Mat.'''' ff ad vivum delineavit" net fecit. Anno 1644." 

 Daaronder een vers van //Constantini Hvgenii Ely." 



3. En thans hebben wij genoeg gegevens, om over te gaan 

 tot de beschrijvinj? van ons handschrift. 



Het bevat 512 bladzijden, groot folio, waarvan de 301 eerste 

 gepagineerd; bij de 153 eerste zijn de vier marges met roode 

 lijnen afgesneden. De 52 eerste bladzijden zijn grootendeels met 

 eene fraaie hand in het net geschreven ; daartusschen komen 

 enkele toevoegsels voor van dezelfde hand, met donkerder inkt, 

 die men van af bladz. 54 ontmoet. Mede van diezelfde hand 

 is, hetgeen men leest als titel op bladz. 285: 



//Begonnen den 25 en november || Anö 162£ door Trans van 

 Schooten || proffessor der Eortificatien en || Pependerende scientien 

 in universiteyt || tot leyden." 1 



Een enkele maal, bijv. op bladz. 111, vindt men een andere 

 hand daartusschen; dit zijn denkelijk toevoegsels uit lateren tijd. 

 Uit dit alles mag men met den gever wel besluiten, dat het 

 een handschrift is van frans van schooten zelven. 



Dit wordt nog bevestigd door de inrichting van het boek 

 zelve Het is niet doorloopend volgeschreven, maar van tijd tot 

 tijd komen er hoofden voor boven aan de bladzijden; daarop 

 volgt dan de tekst, maar er blijven soms nog verscheidene 

 bladzijden wit Soms ook volgen op die hoofden nog eerst eenige 

 bladzijden wit. Het schijnt daaruit te blijken, dat het boek eerst 

 allengs is volgeschreven tot den tegcnwoord'gen toestand ; ook 

 is er niet een bepaalde volgorde te bespeuren tusschen de werk- 

 stukken, die onder een zelfde hoold voorkomen. Men verkrijgt 

 dus den indruk, dat het gediend heeft, als eene verzameling 

 adversaria tot gebruik bij te geven lessen. Slaat mem nu het 



