( '2 ) 



frustra vexa- | tam dedicare. Quem meum gratum animum 

 ipsi magnifico & illustri [j niunere prosecuti sunt: quo nomine 

 gratias illis egimus, quas tantis viris ]! debuit homo ita natus, 

 ita altus, ita educatus, vt ego 1 '. 



In dit Supplementum handelt hij op nieuw over eenige stellin- 

 gen van zijn eerste werk ; de vier eerste zijn de J ste en 2 de , de 

 3 de , de 6 de en de 8 ste van het gedeelte //de Ambitv Circvli" ; 

 de drie volgende zijn de drie eerste van het andere gedeelte 

 y/de Potentia Circuli". Overigens is er in zijne betoogtrant 

 niets veranderd. 



Hij eindigt bladz. 20 met het vers. 



Eamae, beatus, qui me superuixit suae, 

 Illisque meruit interesse laudibus, 

 Quas vita non dat, funus ac cinis darent. 

 Bonis liceret, si liceret per malos, 

 Viuis negata gloria viuis frui. 

 Sed si bonorum iudicia de me mei 

 Tardauit aeui liuor, ac malignitas ; 

 Meam loquentes gloriam nepotibus 

 Iniuriam horum non tacebunt posteri". 



7. Men ziet dus, dat hij nog volstrekt niet bekeerd was, de 

 //hallucinationes ,1 aan zijne tegenstanders toeschreef, en steeds 

 bleef beweren, dat zijne ontdekkingen de waarheid eindelijk aan 

 het licht hadden gebracht. Waarschijnlijk echter waren toen 

 slechts de tegenwerpingen van ludolf van ceulen — waar- 

 voor hij eene innige verachting schijnt gekoesterd te hebben, — 

 en misschien die van j. errard hem bekend. De bestrijding 

 door adrianus ROMAisus, door christophobus CLAVius, door 



PETRUS ANTONIUS CATALDI, door FRANCISCUS VIETA is Van 



latere dagteekening. 



Uit de vermelding dezer doorluchtige namen op wiskundig 

 gebied, in bestrijding van onzen niet minder doorluchtigen ge- 

 leerde, blijkt wederom hetgeen wij vroeger opmerkten, hoezeer 

 zulke geschriften over de cirkelquadratuur, hoe weinig weten- 

 schappelijk deze dan ook waren, toch niet met een verachtelijk 

 stilzwijgen worden begroet; maar de groote wiskundigen in het 

 strijdperk riepen, en aJzoo lot nut, bevestiging en uitbreiding 



