OVEK 

 KIJKERS MET VERANDERLIJKE M ERGROOTING. 



DOOR 



J. BOSSCHA. 



Onder den naam van pancratischen kijker heeft de heer 

 donders een toestel beschreven, bestaande uit drie lenzen, 

 waarvan de middelste ten opzichte der beide uiterste kan heen 

 en weder bewogen worden. Door deze verplaatsing wordt de 

 schijnbare grootte, waaronder de toestel een verwijderd voor- 

 werp vertoont, binnen zekere grenzen gewijzigd. Doch dit 

 middel heeft het nadeel, dat het oog des waarnemers zich 

 bij verschillende standen van de middellens voor een anderen 

 afstand moet accommodeeren en al spoedig niet meer in staat 

 is, de verplaatsing van het beeld te volgen. Indien bijv. de 

 toestel bij zekeren stand der middellens een werkelijke kijker 

 is, die evenwijdig invallende stralen evenwijdig doet uittreden, 

 zal hij ophouden in dien zin een kijker te zijn, zoodra de be- 

 weegbare lens verplaatst wordt. 



Ten einde de stoornis, die hierdoor in het scherp zien ont- 

 staat, niet al te hinderlijk te maken, is men genoodzaakt de 

 verplaatsing der middellens binnen nauwe grenzen te beperken ; 

 maar de veranderingen der vergrooting, die met deze verplaat- 

 sing evenredig zijn, kunnen dan mede niet ver rijken. 



Het onderzoek naar de wijze waarop drie lenzen zich ten 

 opzichte van elkander moeten bewegen, opdat de brandpunts- 

 afstand van het stelsel, in een der standen oneindig groot 



VKRSL. EN MEDED AFD. NATUURK. 2 de REEKS. DEEL XII 11 



