( 162 ) 



zijnde, dit in alle andere blijve, geeft een eenvoudig middel aan 

 de hand om dit bezwaar op te heffen. 



Zijn namelijk drie lenzen, welker brandpuntsafstanden naar 

 rangorde door rp 1? cp 2 en cp s worden aangeduid, gecentreerd op- 

 gesteld en is de afstand der beide eerste d^ die der beide 

 laatste d 2 , dan is de hoofdbrandpuntsafstand ƒ van het stelsel be- 

 paald door de betrekking : 



1111 / 1 1 \ / 1 1 \ d l d 2 



f n <P2 ?s \nn vml wm nn! <piw$ 



welke ook kan geschreven worden als volgt : 



1 f i f < fi ( fs\ 



Is de toestel een kijker dan is f = 00 en mitsdien 



\di — (91 + n)] [ rf 2— fe + <p$)] = n 2 



(1) 



of 



DiD 3 =:^ (2) 



wanneer D x den afstand beteekent van het achterste brand- 

 punt der eerste lens tot het voorste brandpunt der tweede, en 

 D 3 den afstand van het achterste brandpunt der tweede lens 

 tot het voorste brandpunt der derde. 



Deze betrekking wijst aan dat door enkele verplaatsing der 

 middelste lens, waarbij J) 1 en D 2 me * g e ^j^ e waarden doch in 

 tegengestelden zin veranderen, de voorwaarde niet kan vervuld 

 worden, dat de toestel een werkelijke kijker blijve. 



Men verkrijgt evenwel een toestel, waarin de drie glazen 

 automatisch hunne afstanden naar eisch veranderen wanneer 

 men de lenzen verbindt met de gelede ruit van peaucellier, 

 een samenstel van zes ^oor scharnieren verbonden stangen waar- 

 van er vier, AB, BC, CD en DA eene ruit vormen en de 

 twee overige BM en DM de beide overstaande hoekpunten 

 B en D verbinden. 



