( 166 ) 



Ook zonder de waarde van den afstand a en de gezichts- 

 wijdte b te kennen, kan men de juiste plaatsing der buitenste 

 lensen door een kunstgreep gemakkelijk treffen. 



Wij merken daartoe op, dat wanneer het voorwerp oneindig 

 ver verwijderd is, de betrekking (6) wordt 



fcitö— o»)-»»» (7) 



gelijk zij voor een oog dat op oneindigen afstand scherp ziet, 

 wanneer het voorwerp op een afstand a van het objectief ver- 

 wijderd is, worden zou 



(Dx — C 1 )D 3 = ^ (8) 



Heeft men nu eenmaal de zijden en de dwarsarmen der ruit 

 op de juiste afmetingen gebracht, zoodat A M 2 ■ — B M 2 = (jp 2 2 is, 

 en is de voorste lens op een afstand g? 1 -f- q> z buitenwaarts van A 

 geplaatst, dan zal men door het verschuiven der derde lens 

 den stand kunnen opzoeken voor welken een zeer verwijderd 

 voorwerp door het waarnemend oog scherp gezien wordt. Daar 

 als nu, blijkens (7), 



DiiDs — C 2 )=y 3 2 



is, zoo bevindt de achterste lens zich ook in den vereischten 

 stand om nabijgelegene voorwerpen scherp te zien. 



Alleen de voorste lens moet hiertoe nog over een afstand 

 C l verplaatst worden om aan de vergelijking (6) 



(D 1 ~C 1 )(D 2 -C 3 )=qp 2 2 



te voldoen. Dit kan nu op dezelfde wijs geschieden als met de 

 achterste lens. 



Onder de vergrooting van kijkers verstaat men de verhou- 

 ding tusschen de hoeken waaronder het voorwerp en het beeld 

 worden gezien, bet eerste beschouwd uit het middelpunt van 

 het objectief, het tweede beschouwd uit het middelpunt van den 

 zoogenaamden oogring. 



Deze verhouding heeft in een stelsel van drie lenzen tot 

 uitdrukking 



v _ p »( p i +yi)-y» 8 



