( 173) 



dan die van hooger temperatuur ga ik, als hier niet van recht- 



ldv\ 

 streeks gewicht, met stilzwijgen voorbij. Is ( — < dan 



. ^Q , , •.; iii i d v 



is — <C <? y en te kleiner naarmate de absolute waarde van — 



toeneemt. 



Uit deze opmerking volgt, dat wij 



3°. den stand van S zoodanig kunnen bepalen, dat — = is. 



Dan is de specifieke warmte = en geschiedt de toestands- 

 verandering langs adiabatischen weg. De plaats van het punt 

 S wordt dan bepaald door 



c v 



-Mi-lrffl, 



Laat die stand door P 3 worden aangeduid. 



4°. Ligt het punt S nog meer links van P x dan P 3 , dan 

 zal de specifieke warmte negatief moeten zijn. Stelde nu P den 

 toestand van verzadigden damp voor bij de temperatuur T en P 4 

 dien bij de temperatuur T + A T , dan zal de specifieke warmte 

 van den verzadigden damp negatief zijn, maar ligt P 4 daaren- 

 tegen tusschen P x en P 3 , dan is die specifieke warmte nog 

 positief. 



§ 3. Daar de limietstand van PP 3 de richting der adiaba- 

 tische lijn in het punt P is, en evenzoo de limietstand van PP 4 

 de richting der verzadigde damplijn in het punt P , kunnen 

 wij het hiervoor gevonden resultaat aldus uitdrukken : //de 

 //specifieke warmte van den verzadigden damp is negatief, als 

 //de adiabatische lijn in een punt van de verzadigde damplijn 

 //steiler stijgt dan de damplijn; ze is daarentegen positief als 

 //de adiabatische lijn minder steil stijgt." 



In de hypothese van pambour lag dus de geheel willekeurige 

 stelling opgesloten, dat de verzadigde damplijn tegelijkertijd een 

 adiabatische lijn zou zijn, of een enveloppe van adiabatische 

 lijnen. 



Over den werkelijken stand van P 4 , of die links of rechts van 

 P 3 zal zijn, is zonder nader onderzoek niet te beslissen. 



