( 185 ) 



Foeniculum marinum s. Empetrum s. Calcifraga Lob. ie. 392. 



Zee-Venkel, Zee-Peterselie. Belg. 



In Zeeland." 



Uit de Gorter's voorrede vernemen wij, dat de letters Sp. 

 betrekking hebben op de 13 e uitgave der Species Plantarum 

 van Linnaeus, door Mubray bewerkt. Aan dien schrijver ont- 

 leende hij de korte Latijnsche diagnose achter het woord Crith- 

 mum, terwijl de volgende regel ons den naam doet kennen, waar- 

 onder de door de Gorter bedoelde plant in den Pinax Theatri 

 Botanici van Bauhinus en in Boerhaave' s Index alter plan- 

 tarum quae in Horto Academico Lugduno-Batavo aluntur stond 

 opgeteekend. In de Plantarum seu Stirpium Icones, door 

 Plantijn in 158i uitgegeven en uit de werken van de Lobel 

 getrokken, vinden wij de laatste zinsnede van de Gorter 

 (Foeniculum marinum, etc.) boven eene houtsnede, die, ook bij 

 Dodonaeus te vinden, ons eene voorstelling geeft van de plant, 

 welke al de genoemde auteurs op het oog hadden, en die vol- 

 komen past op het gewas, dat nog heden ten dage met den 

 naam van Crithmum maritimum of Cachrys maritima wordt 

 aangeduid. 



Bij Murray, Batjhinus en de Lobel — de schrijvers, door 

 de Gorter in de eerste plaats geraadpleegd — wordt noch 

 van Zeeland, noch van eenige andere provincie in Nederland 

 gesproken, als van eene plaats, waar Crithmum maritimum 

 gevonden zoude kunnen zijn. Boerhaave echter, die gewoon 

 was, in zijn Index al die planten met een f te teekenen, welke, 

 zooals hij het noemde: //Indigenae Bataviae Stirpes" waren, 

 plaatste dit teeken ook achter zijn //Crithmum sive foeniculum 

 maritimum minus", maar zonder eenige nadere aanwijzing van 

 de plaats, waar het bedoelde gewas zich zou hebben opge- 



Met het oog op deze feiten en op de bijzonderheid, dat de 

 Gorter, niettegenstaande hij de gewoonte had, de groeiplaatsen 

 der door hem vermelde gewassen steeds zoo nauwkeurig moge- 

 lijk op te geven, echter van eene zoo belangrijke plant als 

 Crithmum maritimum niets meer vermeldde dan dat zij in 

 Zeeland gevonden was, rijst de vraag: of Boerhaave en de 

 Gorter laatstgenoemde wel ooit zelven in ons vaderland zagen 



