( 265 ) 



schijnt ook, dat het ioodzilver hardnekkig organische stof mede- 

 sleept; althans menigmaal kon hij het verhitten van het iood- 

 zilver de reuk van de distillatieproducten der kina-alkaloiden 

 worden opgemerkt. Ziehier intusschen de uitkomst : 



1.2610 gr. kinamine-hydroiodaat werden in 300 CC. water 

 opgelost, en daarbij gevoegd 300 milligr. Ag in salpeterzure 

 oplossing, eene hoeveelheid juist toereikend wanneer het zout 

 aan de samenstelling CgoH^glN^Og, IH beantwoordde. Bij lang 

 schudden bleef' de vloeistof melkachtig. Nadat nog 15 milligr. 

 Ag waren toegevoegd, klaarde zich na schudden de vloeistof en 

 er was zilver te veel. Door terugtitreeren met rhodanammo- 

 nium kwam ik tot het resultaat, dat juist 0.3077 gr. zilver 

 voor het neerslaan van het j odium noodig waren geweest, en 

 hieruit vindt men weder 28.8 pCt. I. 



Ik zou geneigd zijn, aan de resultaten van de jodium- 

 bepalingen, die met de formule C-^H^^C^ voor kinamine 

 overeenstemmen, meer waarde te hechten dan aan de uitkom- 

 sten der elementairanalysen, zoo niet het verschijnsel, dat men 

 bij bijna alle analysen een te laag koolstofgehalte vond, mij 

 daarvan terughield, te meer omdat bij andere vroeger door mij 

 met denzelfden toestel geanalyseerde organische stoffen iets der- 

 gelijks niet is voorgekomen. Ik laat de zaak dus liever onbe- 

 slist en geloof, dat men eerst door vergelijkende analysen van 

 andere zouten hieromtrent tot zekerheid zal kunnen geraken. 



Wat nu de eigenschappen van de kinamine betreft, deze zijn 

 reeds groofcendeels door hesse beschreven. Ik veroorloof mij, 

 aan het door hem medegedeelde slechts datgene toe te voegen, 

 wat door hem niet is opgemerkt of in een of ander opzicht 

 van zijne uitkomsten afwijkt. 



Reeds boven is medegedeeld, dat bij de langzame verdamping 

 van slappe alcoholische oplossingen van de amorphe alkaloïden 

 uit het quinetum, die nog eene geringe hoeveelheid kinamine 

 bevatten, dit laatste alkaloïde zich in goed gevormde tamelijk 

 aanzienlijke kristalletjes afzet. Deze behooren tot het tetragonale 

 stelsel, toonen zeer duidelijk de combinatie xPcc.P *J en 

 zijn daardoor gemakkelijk te onderscheiden van cinchonine. 



*) Na de lezing van de laatste Tnededeeling van hesse in de Berichte der deuL 

 schen chei/iischen Gesellschajt ^Jahrgang X), ben ik eenigen tijd in twijfel ge- 



