( 316 > 



hoeveelheid organische stof en deze ruimte werd natuurlijk bij 

 het toesmelten sterk verwarmd, zoodat de opgesloten lucht in 

 evenredig verijiden toestand verkeerde, 



De gekozen stoffen waren ook thans weder : versch vleesch, 

 stukjes hard gekookt eiwit (beide met water overgoten), bloed, 

 deels gedefibrineerd deels met geleiachtig afgescheiden fibrine, 

 melk (bij uitzondering met een droppel zure melk zelf geïnfec- 

 teerd), urine en faecaalstoffen uit de Liernurtoestelien alhier. 

 Deze laatsten wemelden van spirillen en werden alzoo niet op- 

 zettelijk geïnfecteerd. 



Al deze toebereide buizen zijn tot op den huidigen dag in 

 nagenoeg onveranderden staat aanwezig. Eene buis met urine 

 heeft langs de wanden groote kristallen, denkelijk van tripel- 

 phosphaat afgezet, wat dan tevens bewijst dat de oorspronkelijk 

 geconstateerde zure reactie in eene alcalische is overgegaan en 

 dus de rotting is aangevangen. Maar behalve een gering be- 

 zinksel op den bodem is het vocht volmaakt helder en van de 

 oorspronkelijke kleur. 



De buizen met melk hebben een bizonder karakteristiek voor- 

 komen. Zij hebben steeds vertikaal gestaan : boven heeft zich 

 eene geele laag boter afgescheiden, daaronder is de caseïne van 

 boven tot beneden in de buis tot eene zamenhangende sneeuw- 

 witte massa gestremd, die hier en daar scheuren en afbrekingen 

 vertoont welke met volkomen helder serum opgevuld zijn. Men 

 kan zich moeielijk fraaijer praeparaten denken om de scheiding 

 der melk in hare naaste bestanddeelen te demonstreeren. 



Eiwit en vleesch hebben, behoudens eene uiterst geringe 

 verkleuring, hun uiterlijk voorkomen onveranderd behouden. 



Van eene 5 decimeter lange, op 1 Augustus 1877 met raauw 

 vleesch en een weinig water gevulde en toegesmolten buis, werd 

 op 28 September de uitgetrokken punt afgebroken, waarbij zich 

 eene geringe ontwikkeling van stinkend H 2 S en CO 3 houdend 

 gas openbaarde. iMen liet de buis open staan en rei'.ds na 24 

 uur was aan de oppervlakte cle groengraauwe verkleuring be- 

 merkbaar, die voor rottend vleesch zoo kenmerkend is. Die 

 verkleuring verspreidde zich in weinige dagen over de volgen Ie 

 lagen tot 4 a 5 centimeter diep. Alstoen werd de buis weder 

 toegeblazen en sedert is de inhoud onveranderd gebleven en nog 



