( 820 ) 



Fig. 4. 



aan rak im 



vorm en van een inhoud van 25 tot 70 a 80 C.C. 

 Het gekronkelde gedeelte was aan het uiteinde 

 toegeblazen, de buizen werden door het andere 

 uiteinde gevuld dat daarop insgelijks werd toe- 

 gesmolten met insluiting van zoo weinig moge- 

 lijk lucht. De vullingen bestonden uit stukjes 

 raauw vleesch, gedroogde erwten, ongekookte 

 rijstkorrels, alle drie met water overgoten, voorts 

 uit gistafkooksel, bloed, melk, alles behoorlijk 

 geïnfecteerd. 



Zoodanige proeven werden het eerst in Sep- 

 tember 1877 genomen. Van een stel buizen 

 werd de inhoud door afbreking van de punt van 

 het gekronkelde uiteinde, dadelijk met de lucht in 

 gebracht, waarvan het gevolg was dat de verschijnse- 

 len der rotting zich bij alle stoffen openbaarde door verkleuring, 

 desagregatie en troebeling. Zeer duidelijk bleek echter de be- 

 lemmering van den luchttoevoer in den vertraagden gang dier 

 verschijnselen. Inzonderheid hij het gistafkooksel deed zij zich 

 op eene eigenaardige wijze kennen. Het weldra troebel gewor- 

 den vocht werd namelijk na eenigen tijd weder volmaakt helder, 

 om later op nieuw troebel en daarna nogmaals helder te wor- 

 den. Deze periodiciteit mag een gevolg geacht worden van de 

 snelheid waarmede de bacteriën zich in dit vocht ontwikkelen. 

 Daarbij wordt de voorhanden zuurstof zoo snel verbruikt, dat 

 de diffusie haar niet spoedig genoeg van buiten weder kan aan- 

 voeren, waarvan eene interruptie in het rottingsproces het ge- 

 volg moet zijn *). 



Een tweede en derde stel dier proeven werden gesloten tot 

 Jan. 1878 op eene warme plaats bewaard, zonder dat aan de 



*) Een met bacteriën vervuld gistafkooksel is waarschijnlijk wel her, snelste 

 zuurstof absorbeerend middel en daar de rotting van di 1 " vocht tot nagenoeg geen 

 stank aanleiding geeft, heb ik houtzaagsel, met eene zoodanige vloeistof doortrok- 

 ken, met het beste gevolg gebezigd om stukjes vleesch en hard gekookt eiwit in 

 dichtgesoldeerde blikken bussen tegen bederf te bewaren Na zes weken op eene 

 warme pi iats te hebben gestaan bleek bij het openen, dat het vleesch wel zijn 

 kleur en geur had verloren, en dat het eiwit tot eene witte zeepachtige massa was 

 geworden (welke echter nog alle reaclien van eiwit vertoonde) maar van rotting 

 en van bacteriën was geen spoor te bespeuren. 



