( 26 ) 



aan een insektensteek. Wonderlijk is het dan echter, dat er 

 geen geregelde orde in de werking dier insekten is op te spo- 

 ren. Ook zijn tot nu toe noch de insekten zelven, noch 

 hunne larven opgemerkt. 



De verschijnselen beginnen aan het blad. Er heeft eene 

 ziekelijke vermeerdering van cel-weefsel op enkele punten plaats, 

 de epidermis wordt er dikker. Is die ziekelijke zwelling vol- 

 groeid, dan verkurkt de bovenste laag en wordt de groei van 

 het blad plaatselijk belemmerd. Het omliggend parenchym 

 blijft doorgroeien en geeft aan het blad zijn gekruld voorko- 

 men. Zoo zien de zieke bladeren er gekruld en van roestige, 

 later doorbrekende knobbels voorzien, uit. 



De ziekte schrijdt voort tot de jeugdige toppen der planten, 

 en deze gelijken dan als afgestorven en volmaakt verkurkt. 

 Breekt men ze echter af, dan blijken zij inwendig nog frisch 

 en groen te zijn. 



Intusschen zijn slechts weinige planten onder deze aandoe- 

 ning bezweken, de meesten begonnen bij het invallen der 

 regens, weder krachtig uit te loopen en nieuwe bladeren en 

 toppen te vormen. Zij zijn nu in ontwikkeling ten achteren, 

 en zullen waarschijnlijk niet meer tot fraaie, krachtige boomen 

 opgroeien. 



De ziekte die voortdurend met aandacht wordt waargenomen ; 

 die steeds minder wordt, maar zich nog altijd hier en daar 

 vertoont, blijft dus onverklaard, en veroorzaakt minder dadelijke 

 verliezen dan wel vertraging en teleurstelling." 



In het volgende jaarverslag, — 1869 — moest ik schrijven: 

 „Bestaat er alzoo in het algemeen reden tot tevredenheid, 

 te meer moet het worden betreurd er niet kan worden bericht, 

 dat de in het vorige rapport beschreven ziekte thans als gewe- 

 ken is te beschouwen. Voortgezette waarnemingen doen echter 

 met groote waarschijnlijkheid vermoeden, dat de verschijnselen 

 die wij voor eene eigenaardige ziekte der planten hielden, 

 veeleer te wijten zijn aan de werking van insekten die, even 

 menigvuldig als verscheiden, slechts zeldzaam en moeielijk op 

 te sporen zijn, omdat zij of microscopisch klein zijn, of wel, 

 bij voorkeur des nachts en des avonds arbeidende, zich eerst 

 naderhand in hunnen schadelijken invloed openbaren. 



