(36 ) 



begint zich spoedig te krommen. Zij steken met eene scherpe 

 naald die in den zuig-snuit zit onder het weefsel, en schijnen 

 dan den omtrek uit te zuigen. 



Ook op de Datura's zitten zij met troepen, en brengen daar 

 volkomen dezelfde verschijnselen teweeg. Kennis is macht, 

 maar ik zie den weg nog niet, om de lieve diertjes kwijt te 

 raken. Tn een klein tuintje kan men ze nog gedeeltelijk op- 

 vangen, en zoo in bedwang houden ; maar hoe moet dat in 

 uitgestrekte tuinen? 



Snoeien, zonder gelijktijdig verbranden, helpt niets, en men 

 kan niet zoo snoeien dat alle besmette deelen worden wegge- 

 nomen. 



Bovendien komt er dan telkens aanvoer van buiten. Ik zal 

 de Ketjoeboen-, Datura-paggers (heggen) laten opruimen, maar 

 dan zitten zij misschien nog elders. 



Het heeft in ieder geval waarde, dat wij nu niet langer in 

 't onzekere zijn, en de oorzaak op den verkeerden weg zoeken. 



Waarom de eene plant we], de andere niet wordt aangetast ? 

 Maar het beest kan maar op één bepaalde plaats zijn eitjes leg- 

 gen, en de ongevleugelden, — die verreweg de ergste verwoes- 

 ting aanrichten, — kunnen zich niet van de eene plant naar 

 de andere begeven. Hoe hooger boven zee de aanplant, hoe 

 minder beesten en ik geloof dat men, onder gewone omstan- 

 digheden, boven de 5000 voet er geen last van zal hebben, 

 tenzij exceptioneel mild weder de grens der gemiddelde tem- 

 peratuur, waarbij zij het aangenaam vinden, wat naar boven 

 schuift." 



In een heden ontvangen briefje dd. 5 Juli, klaagt moens 

 mij, dat de ziekte weder eene ontzettende uitbreiding genomen 

 heeft, en schier al de officinalis-plantsoenen op het Malawar-, en 

 het laagste deel van het Tiloe-gebergte zoo sterk zijn aange- 

 daan, dat er weinig meer van te hopen schijnt. 



Ik teeken aan, dat bedoelde plantsoenen voortdurend zeer te 

 lijden hebben gehad, en er dientengevolge al niet weelderig 

 uitzagen. 



Het zal er nu in de eerste plaats op aankomen, om liet 

 schuldig insekt nauwkeurig gade te slaan in zijne levenswijze 

 en gewoonten. 



