( 141 ) 



moeten zoeken en verkrijgt formulen, waaruit eene kleurschif- 

 ting volgt, wanneer men uitgaat van de onderstelling dat zoodra 

 in eene molecule een electrisch moment wordt opgewekt tevens 

 eene zekere massa in beweging wordt gebracht. Bij tweeërlei 

 onderstellingen omtrent de beweging in de moleculen komt hij 

 tot bijzondere dispersie-uitdrukkingen. Hierdoor wordt aange- 

 wezen, dat men bij verschillende onderstellingen omtrent de 

 beweging der moleculen tot formulen geraken kan, die de dis- 

 persie voor bepaalde gevallen verklaren kunnen. Verder wordt 

 aangetoond hoe men de dispersie van een mengsel uit die der 

 bestanddeelen kan afleiden. — Üe gevondene dispersie- formulen 

 worden aan de ervaring getoetst, door vergelijking met de re- 

 sultaten door meerdere natuurkundigen voor verschillende stoffen 

 verkregen. De uitkomst is over het algemeen bevredigend. 



De wijze waarop het 3 e hoofdstuk behandeld is, moet als 

 eene vernuftige zeer geroemd worden, al brengt ook de om- 

 standigheid dat lichtverschijnselen door electriciteit verklaard 

 moeten worden het stellen van hypothesen mede, wier waar- 

 schijnlijkheid noodwendig eigenaardige bezwaren heeft. 



In het 4 e hoofdstuk wordt de betrekking tusschen brekings- 

 aanwijzer, dichtheid en zamenstelling behandeld en wel worden 

 de formulen, die het theoretisch onderzoek heeft opgeleverd met 

 de ervaring vergeleken. 



Na een en ander omtrent de latere onderzoekingen van 

 mascabt over het verband tusschen dichtheid en brekingsaan- 

 wijzer te hebben vermeld, deelt schrijver de uitkomsten der 

 onderzoekingen mede, die wüllner voor een aantal vloeistoffen 

 en mengsels verkregen heeft. Bij vergelijking met die, welke 

 zijne theoretische formule levert, bleek meestal goede overeenstem- 

 ming te bestaan ; de afwijkingen worden nagegaan en toegelicht. 



Daarna bespreekt en vergelijkt de schrijver de resultaten 

 omtrent brekingsaanwijzers door hoek en oudemans, dale en 

 gladstone en landolt verkregen en gaat dan de verandering 

 na. die de brekingsaanwijzer van vaste lichamen door de warmte 

 ondergaat, bepaaldelijk naar de onderzoekingen van baille ; 

 hierop worden de bepalingen van den brekingsaanwijzer van 

 zwavel en phosphorus in den vasten toestand vergeleken met 

 die van den damp, volgens le roux, behandeld. 



