{ M? ) 



maar integendeel op de verwijde plaats het duidelijkst wordt ge- 

 hoord. Daarin is thans, vooral in de laatste jaren, verandering 

 gekomen. Men neemt thans vrij algemeen aan, dat zulke ge- 

 ruischen op de verwijde plaats en door de eigenaardige bewe- 

 ging der vloeistof aldaar ontstaan, dus niet van primaire wand- 

 trillingen, maar van primaire vloeistoftrillingen afhankelijk zijn. 

 Nu dreigt men evenwel in een ander uiterste over te slaan : 

 niet slechts bij ongelijke wijdte van het stroombed, maar ook 

 zonder vernauwing (of verwijding) zouden er in arteriën en 

 venae door de stroombeweging geruischen ontstaan. Men steunt 

 zich daarbij — geheel ten onrechte evenwel zooals wij zien 

 zullen — op de onderzoekingen van weber*/, thamm f) en 

 nolet §), die aantoonden, dat er ook in gelijk wijde buizen 

 door de stroombeweging der vloeistof een geruisch kan worden 

 voortgebracht. 



Het verst in dit opzicht gaat talma **). Niet slechts de ge- 

 ruischen, die bij vernauwing of ver wij ding van het stroombed 

 in de slagaderen en aderen voorkomen, worden, volgens talma, 

 door de stroombeweging van het bJoed in de vaten voortge- 

 bracht, maar alle arterie- en harttonen eveneens. De eerste 

 harttoon is, volgens talma, niet van trillingen in de klapvlie- 

 zen aan de ostia venosa afhankelijk, maar van de vloeistof be- 

 weging in de beide hartekamers Hoogstens draagt het spierge- 

 ruisch van de beide kamers een weinig tot den eersten harttoon 

 bij. De tweede harttoon wordt ten onrechte aan trillingen in 

 de valv. semilunares toegeschreven, volgens talma :. hij is insge- 

 lijks een vloeistofgeruisch. Bij het ophouden van de systole 

 van het hart is de wand der aorta en art. pulmonalis sterk uit- 

 gezet. Het bloed wordt naar de ostia art. teruggedreven en deze 

 beweging duurt zoolang tot de klapvliezen sterk gespannen zijn. 

 Deze stroombeweging brengt een geruisch voort en dit is de 

 oorzaak van den tweeden harttoon. De arterietonen ontstaan 



*) Archiv f. physiol. Eeilkunde, Bd. XIV, S. 41, 1855. 

 f) Berliner klin. Wochenschrifl, 1869, N<\ 15. 



§j Onderzoekingen gedaan in net physiol. Laboratorium der Leidsche Hoose» 

 school, 1870 en Archiv f. physiol. Eeilkvnde, 1871. 

 **; Deutsches Archiv ƒ. klin. Medicin, S. 77, 1874, 



