! 175 ) 



tor, die met water gevuld en onder water geplaatst is, een op 

 afstand hoorbaren toon doen geven, als men een waterstroom, 

 die groote snelheid heeft, op de opening van den resonator 

 richt *). 



Die resultaten zijn in de eerste plaats voor ons van gewicht, 

 omdat zij nader bewijzen, dat inderdaad de eigenaardige bewe- 

 ging, die in het verwijde gedeelte door den in vloeienden straal 

 in de peripherische vloeistoilagen wordt voortgebracht, de zoog. 

 tourbillons, met het optreden van het geruisch in onafscheidelijk 

 verband staat, want niettegenstaande de invloeistraal, de veine 

 fluide, onveranderd blijft, verdwijnt het geruisch als de omge- 

 vende vochtmassa grooter wordt. Daardoor wordt tevens bewe- 

 zen, dat niet de wrijung alleen der vloeistofdeeltjes voldoende 

 is ter verklaring van het verschijnsel, zooals talma meent ; 

 want waarom zou dan in gelijk wijde buizen zooveel grootere 

 snelheid vereiecht worden dan in ongelijk wijde buizen om een 

 geruisch voort te brengen? Mag niet veeleer worden aange- 

 nomen, dat ook in gelijk wijde buizen door het verschil in 

 snelheid der centrale en peripherische lagen gelijksoortige tour- 

 billons in de peripherische lagen der vloeistof tot stand komen 

 als in de verwijdingen, en dat daarvan ook het geruisch, dat 

 in gelijk wijde buizen bij groote stroomsnelheid ontstaat, af- 

 hankelijk is? 



Hoe dit nu ook zij, voor ons doel is vooral het sub. 1 ver- 

 melde resultaat van gewicht. Zij, die meenen, dat er spontaan 

 in de carotis, subclavia, cruralis en andere kleinere arteriën 

 tonen en geruischen kunnen ontstaan, beroepen zich op de 

 zoog. gelijkluidende resultaten, die webke, thamm en nolet 

 in gelijk wijde buizen verkregen. Maar dit resultaat is op 

 zich zelf n'et voldoende. De vraag, waarvan alles afhangt, is : 



*) Nolet nam nog eene proef om te bewijzen, dat de verslapte toestand van 

 den aneriewand op zich zei ven geen invloed op het geruisch heeft. Hij bracht 

 in zijne buizen of twee plaatseu denzelfden graad van vernauwing aan. In het 

 eene geval bedroeg de afstand tusschen de beide vernauwingen 2.7 meter, in 

 het andere 11.2 meter. Er was dus op beide plaaisen een groot verschil in zijde- 

 lingsche drukking, maar toch trad altijd op beide plaatsen bij dezelfde stroom- 

 snelheid bet <<eraisch op. De tweede vernauwing heeft alleeu in zooverre 

 invloed, dat zij den weerstan d verhoogt — een anderen invloed heeft zij niet. 



