( 184 ) 



coëfficiënt van den menschelrjken aortawand bij verschillende 

 drukking, dat hij aanvankelijk weinig, later en reeds bij eene 

 bezwaring van zooveel gewicht als met eene drukking van 225 

 a 250 mm. kwik overeenkomt snel toeneemt, m. a. w. dat de 

 uitrekking van den arterie wand bij geringe drukking snel, bij 

 hooge drukking slechts langzaam stijgt. 



Yan het ostium aorticum zelf kan ik zulk een graphische 

 voorstelling van den elasticiteitscoëfficiënt bij toenemende be- 

 lasting, resp. stijgende bloedsdrukking niet geven. Wel kan 

 men natuurlijk de uitrekking bepalen, maar men vermag daaruit 

 den elasticiteitscoëfficiënt niet te berekenen, omdat de vezelach- 

 tige ring, die het ostium daarstelt, in zijne dwarse doorsnede 

 onregelmatig van vorm is en zich daaruit de eenheid van door- 

 snede niet afleiden laat. Dat echter de rekbaarheid van den 

 arteriewand in den aanvang veel grooter, de elasticiteitscoëffi- 

 ciënt dus veel kleiner is dan die van het ostium, laat zich 

 duidelijk in het licht stellen. 



Ik praepareerde voor dit doel de aorta van het varken tot 

 aan haar oorsprong. De arterie werd nu in de lengte-richting 

 opengeknipt en de valvulae semilunares weggenomen. Van den 

 arteriewand met het ostium en van den arteriewand boven de 

 sinus Valsalvae werden twee reepjes van 1.5 cm. breedte afge- 

 knipt en van beide reepjes de lengte bij toenemende belasting 

 bepaald. Zoo werd gevonden: 



Belasling 

 in grm. 



meteene bloeds- 

 drukking in 

 mm. kwik. 



Lengte 

 ostium 

 in cm. 



Relatieve ver- 

 lenging per 

 100 grm. 



Lengte 



aorta 



in cm. 



Relatieve ver 

 lenging per 

 100 grm. 











4.1 





4.3 





100 



32 



4.4 



0.070 



5.1 



0.190 



300 



106 



5.1 



0.070 



5.9 



0.080 



800 



180 



5 25 



0.006 



7.4 



0.050 



1300 



271 



5.35 



0.004 



8.0 



0.016 



1800 



357 



5.40 



0.002 



8.4 



0.010 



2300 



446 



5.50 



0.003 



8.6 



0.004 



Hieruit blijkt, dat de aortawand bij geringe belasting veel 

 meer wordt uitgerekt dan het ostium, maar dat bij hoogere 

 belasting ook voor den aortawand de uitrekking geringer wordt 



