( 260 ) 



deelen te scheiden, waarvan de hoeveelheid vervolgens door 

 weging of meting kan bepaald worden, maar een en ander 

 vordert veel tijd en zorg in de toepassing. Het eenig middel 

 dat mij toeschijnt in aanmerking te komen is datgene wat ik 

 zelf vóór vele jaren bij mijn onderzoek der klei- en leemmer- 

 gelsoorten in den bodem onder Amsterdam *) heb in toepassing 

 gebracht, en dat daarin bestaat dat, onder aanwending van 

 zekere voorzorgen, die ter aangehaalde plaats nader beschreven 

 zijn, de snelheid waarmede de in water omgeroerde klei be- 

 zinkt, en het bovendrijvende vocht weder een bepaalden graad 

 van doorschijnendheid verkrijgt, in tijd gemeten wordt. Na- 

 tuurlijk duurt die . bezinking des te langer, hoe kleiner de 

 kleideeltjes zijn. 



Voor zand daarentegen is het niet moeielijk een voor de 

 behoeften der praktijk voldoend hulpmiddel aantewijzen. Men 

 behoeft namelijk slechts eene zekere hoeveelheid zand achtereen- 

 volgens door de openingen van een zeker aantal zeven waarvan 

 de mazen al fijner en fijner worden, te laten vallen, om aldus 

 de grootte der korrels in maat te kunnen uitdrukken. Weegt 

 of meet men de hoeveelheid zand die door elke zeef gaat, dan 

 heeft men al de gegevens die noodig zijn ter vergelijking met 

 ander zand, waarvan men de permeabiliteit kent. 



Zoo vond ik dat van eene afgewogen hoeveelheid van het 

 zand dat in de bovenvermelde proeven is gebruikt, de volgende 

 procenten door drie zeven gingen, de twee eersten van koper-, 

 de derde van zijde-gaas. De wijdte der mazen, mikrometrisch 

 bepaald, is er bij aangeteekend. 



l ste zeef .... 0,640 millim. . . 

 2 de // .... 0,196 // . . 

 3 de // .... 0,116 // 

 Op de bovenste zeef achterblijvend 



Te samen . . 



53,27 



proc 



34,28 



// 



6,84 



// 



5,61 



// 



100,00 



i f er hand, v. h, Kon. Ned. Instituut, lste kl. 1852, 3de Reeks, Dl. V, bl. 28, 



