( 289 ) 



vat des radiometers en die der wieken slechts een klein veelvoud 

 der gemiddelde weglengte bedragen, meent hij, dat zoowel in 

 het midden als op de randen der wieken een overdruk kan be- 

 staan (§ S). De gronden, waarop zijn besluit berust, komen mij 

 voor niet zeer juist te zijn. Wat het besluit zelf betreft, kan 

 ik echter, zooals ik reeds vroeger gezegd heb, wel met hem 

 instemmen, zij het dan ook op eenigszins andere gronden. 



Bij niet zoo groote verdunning van het gas, zoodat de ge- 

 middelde weglengte nog zeer klein blijft ten opzichte van de 

 afmetingen van de wieken en van het vat des radiometers, meent 

 finkenek dat op het midden der wieken in den stationnairen 

 toestand geen overdruk voorhanden is (§ 6), wel echter op de 

 randen der wieken (§ 7). Om de werking op die randen te be- 

 palen, denkt hij zich aan de wiek aansluitend een haar voort- 

 zettend plat vlak, en geeft hij aan de verschillende punten in 

 het vlak zulk een temperatuur, dat de snelheid der moleculen 

 daardoor overal onveranderd blijft. Met de verwijdering van de 

 wiek neemt in het vlak de temperatuur af, en in de nabijheid 

 van den rand stelt hij de daarmede overeenkomende verminde- 

 ring van de snelheid der moleculen evenredig aan den afstand 

 tot den rand. Op den afstand gelijk aan de gemiddelde weglengte 



l 

 l zou die snelheid zijn v == i>] — w (v l — v o)^T~> waarin vj en v de 



waarden van v op de wiek en aan den wand des radiometers, Ej 

 de afstand van den rand tot den wand, en m een constante grooter 

 dan 1. Het aantal en de snelheid der moleculen, die in een 

 punt het vlak treffen, zijn afhankelijk van de temperatuur der 

 omgeving van dit punt, en zijn ongeveer dezelfde, als wanneer 

 de omgeving tot op den afstand l het gemiddelde der tempe- 

 raturen der verschillende punten binnen dien afstand gelegen tot 

 temperatuur had. Voor een element aan den rand hebben zij 

 dus dezelfde waarde, alsof de temperatuur der omgeving over- 



l 

 eenkwam met een waarde van v = v x — 0, 2m ~(^i — v ). 



Een element van het vlak met deze temperatuur zou door de er 

 tegen aanbotsende moleculen de normale drukking ondervinden, 

 een element van de wiek ondervindt dus een overdruk evenredig 



