( 325 ) 



aan moleculen overgeven, die verder van het warme oppervlak 

 verwijderd zijn ; deze laatste zullen vervolgens weder aan nog 

 verder verwijderde moleculen een gedeelte der door haar ver- 

 kregen overmaat aan levende kracht overdragen, en zoo ver- 

 volgens. 



De overmaat aan levende kracht aan de moleculen door het 

 vaste oppervlak afgegeven, zal zich dus zeer snel in het gas 

 verbreiden en zal in een bepaalden tijd haar werking doen ge- 

 voelen op een afstand van het vaste oppervlak, die afhangt van 

 de snelheid waarmede de gasmoleculen zich voortbewegen, maar 

 onafhankelijk is van de dichtheid van het gas. Over dien afstand 

 zullen de moleculen echter een des te grooter aantal malen in bot- 

 sing zijn geweest, naarmate het gas dichter is. En daar bij elke 

 botsing slechts een deel van de overmaat aan levende kracht 

 wordt overgedragen, zal de werking van de hoogere temperatuur 

 van het oppervlak zich op dien afstand bij het dichtere gas 

 minder krachtig doen gevoelen dan bij het ijlere. De grootte 

 dier werking zal op een bepaalden afstand omgekeerd evenredig- 

 zijn aan de dichtheid. De invloed der hoogere temperatuur van het 

 oppervlak zal daarom na een bepaalden tijd op des te grooteren 

 afstand van het oppervlak nog merkbaar zijn,^naarmate het gas 

 ijler is. 



Die snellere uitbreiding tot grootere afstanden bij het minder 

 dichte dan bij het dichtere gas van den invloed van het warme 

 oppervlak op de levende kracht der gasmoleculen, sluit echter 

 niet in, dat de stationnaire toestand bij het ijlere gas eerder 

 bereikt zal zijn dan bij het dichtere. Wanneer men let op het 

 tegen het warme oppervlak gelegen gas, en vooral hierop heeft 

 men te letten, wanneer men de drukking van het gas op dit 

 oppervlak wil nagaan, dan zal dat gas bij grootere dichtheid 

 eerder komen in een toestand, waaroij de verdeeling van de 

 snelheid en van het betrekkelijk aantal der gasmoleculen over 

 de verschillende richtingen weinig verschilt van die in den 

 stationnairen toestand van warmte-geleiding, en waarbij dus de 

 door den warmte-overgang veroorzaakte overmaat van drukking 

 bijna tot nul gereduceerd is, dan bij geringere dichtheid. 



De moleculen, die van het warme oppervlak de overmaat 

 aan levende kracht hebben overgenomen en daarmede toegerust 



