( 360 ) 



geduid door den hoek HJC, dien de raaklijn met de groote 

 as der aardbaan maakte ; die hoek is blijkbaar = v -f- 90° • - £ q. 

 Makende nu in Fig. 2 /_A' F' C hieraan gelijk en F C' = X, 

 dan is O de plaats, waar de ster zich schijnt te bevinden. De 

 coördinaten van dit punt zijn 



O D' — x — — X sin (v — i q) , 

 F'D' — y — Xcos(v — i q). 



Uit de zoo even gegevene waarde van cos \, q vindt men 



licht 



, . e sin v 



sin h Q = — r~ , 



* 1/(1 + lecosv + e*) 



en verder: 



sin v 



cos fv 



x cosv -{- e 



* ( " ~' Z |/(1 + 2<?cost> + e s ) * 



Derhalve 



2 7TC* 



a? = — iX — ™ ==r * sm v 



2 



7I# 



y == iV - ^ . ==• . (cos ?; + ö) . 



Strikt genomen is ^4 niet standvastig, daar de afstand van de 

 vaste ster tot de aarde door de wenteling der aarde om de zon ver-r 

 andert ; doch wegens den grooten afstand der vaste sterren is het 

 verschil geheel onmerkbaar; bovendien wordt het geheel opge- 

 heven, wanneer wij alleen de angulaire verplaatsing beschouwen; 

 nemen wij namelijk telkens als éénheid aan eene verplaatsing 

 die zich, uit de aarde bezien, onder eenen hoek van ééne se- 

 konde voordoet, dan moeten wij de gevondene uitdrukkingen 

 door // sin 1" deelen, en dan verkrijgen wij, 



