(363 ) 



Wij willen nog nagaan, welke de kring is, die de ster ten- 

 gevolge der dagelij ksche aberratie schijnt te beschrijven. Hier 

 beweegt zich de waarnemer wel met eene eenparige snelheid in 

 eenen cirkel, wiens vlak evenwijdig is aan dat der evennachts- 

 lijn, derhalve zal de ster zich tengevolge van de dagelijksche 

 beweging der aarde ook in een' cirkel schijnen te bewegen, van 

 kleinere afmetingen dan de voorgaande, wiens vlak insgelijks 

 evenwijdig is aan dat der evennachtslijn, en waarin de ster de 

 plaats der waarneming steeds 90° vóór is. Is derhalve de sterre- 

 tijd t, de rechte klimming der ster a, hare declinatie = d, 

 dan is in dit cirkeltje de schijnbare plaats der ster gericht naar 

 90° + t. Het cirkeltje doet zich weder voor als een ellipsje, 

 waarvan de groote as gericht is langs de parallel, de kleine 

 loodrecht daarop in de richting van den declinatiecirkel ; in het 

 cirkeltje is de richting van de onverkorte middellijn, van a — 90° tot 

 a + 90°. De vermeerdering van rechte opklimming vindt men 

 dus, door dergelijke redeneering als boven is uiteengezet = 



cc' cos (t — a) sec d , 



en de vermeerdering van declinatie = 



cc' sin (t — a) sin d, 



in welke formulen cc' de constante der dagelijksche aberratie 

 voor de plaats der waarneming is, of wel, als r de voerstraal 

 der aarde voor de waamemingsplaats en h hare geocentrische 

 breedte voorstelt: 



n r cos b 



43200 SrinV* 



waarvoor echter, binnen nauwkeurig, gesteld mag worden : 



n a cos q> 



0'\32,cosq, 



43200 S sin 1" 



waar a de straal der evennachtslijn en q de geographische breedte 

 voorstelt. 



Utrecht, 26 Mei 1876, 



2i< 



