( 366 ) 



dan gevonden zou worden, indien de aarde zich in den cirkel bewoog , 



die de groote as harer loopbaan tot middellijn heeft. De cirkel, 



waarin de beweging in denzelfden tijd zou moeten plaats hebben, als 



de omwenteling der aarde geschiedt, om denzelfden aberratiecirkel 



a cv 1 



te sneven heeft tot straal — izzzzz of — , ziinde h de kleine as 



der elliptische loopbaan der aarde. 

 Utrecht, 2-'3 Juni 1876. 



TWEEDE NASCHRIFT. 



Ons geacht medelid van den berg heeft mij opmerkzaam ge- 

 maakt, dat een dergelijk bewijs, als het zoo even gegevene, ook 

 voorkomt in TH. simpson, Essays on Curious and Useful sub- 

 jects in speculative and mixed mathematicks , London, 1740 *). 

 Meer uitgebreid heeft fbisius er iets over in zijne Cosmo- 

 graphia (Milaan 1774 — 75), Cap. V. De variationibus ortis e 

 lucis aberratione. Het 2 de theorema (Theorema XI), van dit 

 hoofdstuk luidt aldus : Si spectatoris oculus in sectione aliqua 

 conica moveatur, semita apparens fixae cuiusciimque erit circu- 

 lus, et centrum apparens motus aut intra, aut extra, aut in 

 ipsa er/t peripheria circuïi. pront sectio conica erit ellipsis aut 

 hyperbola aut parabola. 



Melanderhjelm haalt in zijne Conspectus praelectionum aca- 

 demimrum, continens fundamenta astronomiae, uitgegeven te 

 Holm, Upsal en Abo, in 1779, deze beide schrijvers aan, maar 

 het schijnt dat na dit tijdstip het bewijs van simpson geheel 

 in het vergeetboek geraakt is. 



Daar het door mij gevondene dus niet nieuw meer was, heb 



*) Dit werk, waarvan hij een exemplaar bezit, komt noch op de Bibliotheek 

 der Leid^che, noch op die der Utrechtsche Universiteit voor. 



