( 4) 



waardoor de stroom vloeit, doet toenemen. Dat vermindering 



van drukking het tegengestelde te weeg brengt, spreekt van zelf. 

 §3. Ik heb gemeend, dat het wellicht der moeite waard 



was te weten, hoeveel die weerstand onder bepaalde omstandig- 

 Fig. 2. heden bedroeg, en hoe dit bedrag door eene verandering 

 der drukking gewijzigd werd* Dit is de aanleiding 

 geweest van het volgende onderzoek. 



Ik ben begonnen met het geleidings vermogen te be- 

 palen van de coke, waarmede ik verder zou experi- 

 menteeren, en heb te dien einde uit een stuk coke, 

 't welk voor eene Bunsensche cel bestemd was, een 

 paralelopipedum laten zagen, waarop ik (Fig. 2) op een 

 afstand van 50 mm. twee merken ah en cd heb aan- 

 gebracht. Ik heb vervolgens de breedte en dikte van 

 het paralelopipedum gemeten bij a 6, bij cd en ook 



bij mn, midden tusschen ab en cd. De verkregen uitkomsten 



zijn geweest: 



ab. 



Bij 



Bij 

 cd. 



Middeu. 



Dikte 

 Breedte 



10,8 m.nii 

 10,7 // 



10,9 m.m. 

 10,75 w 



10,7 m.m. 



10,5 



10,8 m.m. 

 10,65 n 



Bij deze proefnemingen is gebezigd eene Wheatstonesche brug, 

 ABCD, Eig. 3, waarvan de punten A en C verbonden waren 

 met de electroden van eene Bunsensche 

 cel, en de twee andere punten B en D 

 met de uiteinden van den draad van een 

 zeer gevoeligen THOMSON'schen multipli- 

 cator. De tak BC heeft altijd bestaan 

 uit een klos met een weerstand gelijk 

 aan 1 Ohm., daarentegen werd de weer- 

 stand van den tak AB, naarmate van de nauwkeurigheid die 

 men verlangde, gebracht op 10, 100, 1000 of 2000 Ohms. 

 Was nu in den tak CD het lichaam ingelascht, waarvan men 



