( 53 ) 



einde der halswervels voorkomende, stompe uitsteeksel fijne door- 

 sneden van in Acidum chromium van 0.5 pCt. ontkalkte wervels 

 en kleurt men deze doorsneden met purpurin of met pikro- 

 karinijn, dan leert het onderzoek het volgende: Fig. 1 is zulk 

 een doorsnede van een zeer jong exemplaar van Chelonia im- 

 bricata. De bovenste bogen en het wervellichaam bestaau uit 

 kalkkraakbeen, slechts in de onmiddelijke omgeving van de 

 Chorda dorsalis, is, onder resorptie der kraakbeenige tusschen- 

 schotten, de vorming van mergruimten begonnen. Tusschen 

 wervelboog en wervellichaam bemerkt men een hyalin kraak- 

 beenige streep, die lateraalwaarts zich zeer sterk verbreedt en 

 zoo het even vermelde stompe uitsteeksel vormt. Volkomen op 

 dezelfde wijze verhouden zich Chelonia cauana en Sphargis 

 coriacea. Ook bij volwassen dieren, behoorende tot het geslacht 

 Chelonia blijven wervelboog en wervellichaam door een kraak- 

 beennaad van elkander gescheiden en zet deze kraakbeennaad 

 zich in het eveneens kraakbeenig blijvend uitsteeksel voort. 

 ("Vergelijk fig. £). Bij volwassen dieren van het geslacht Che- 

 lonia blijft dit uitsteeksel echter niet zuiver hyalin kraakbeenig, 

 maar wordt meer of min in vezel kraakbeen omgezet. 



Tusschen de kraakbeencellen toch bemerkt men uiterst fijne 

 vezelen (bindweefselsbrillenj, na kleuring met prikrokarmijn 

 neemt dit kraakbeen eene intensief roode kleur aan, terwijl het 

 hyaline kraakbeen op dezelfde wijze behandeld, niet of slechts 

 uiterst bleek gekleurd wordt. 



Welke morphologische beteekenis dit uitsteeksel dus heeft, 

 laat zich bij de zeeschildpadden niet bepalen ; onderzoekt men 

 echter andere schildpaddengeslachten, flan is het niet moeielijk 

 om aan te toonen, dat dit uitsteeksel een rib voorstelt, die bij 

 de zeeschildpadden op een indifferente (lagere) trap van ontwik- 

 keling blijft staan. 



Op dezelfde wijze vervaardigde doorsneden van jonge dieren, 

 behoorende tot het geslacht Testudo, vertoonen namelijk ongeveer 

 dezelfde beelden als die van Chelonia en Sphargis ; ook hier vindt 

 men wervelboog en wervellichaam van elkander gescheiden door 

 een hyaline kraakbeennaad, terwijl deze naad zich eveneens in 

 het nog hyalin kraakbeenige stompe uitsteeksel voortzet. Bij 

 oudere dieren van het geslacht Testudo dar ren tegen, vindt men 



