( w ) 



menhangend geheel en het hyaline kraakbeen van de boog- 

 stukken zet zich cminiddelijk in dat van het sluitstuk voort. 

 Fig. 10 is eveneens eene loodrechte dwarse doorsnede, die 

 eenigzins schuins getroffen heeft en bijna geheel aan het ach- 

 tereinde van het sluitstuk valt. Het sluitstuk bestaat geheel 

 uit kalkkraakbeen, van de boogstukken zijn die gedeelten, die 

 het ruggemerg omsluiten, reeds in mergbeen veranderd, terwijl 

 de onder het ligamentum transversum geplaatste stukken, die 

 met het sluitstuk het kanaal voor den processus odontoideus 

 vormen, aan de laterale gedeelten uit kalkkraakbeen, in de 

 mediale gedeelten nog uit hyalin kraakbeen bestaan. Aan de 

 eene zijde hangt het boogstuk met het sluitstuk nog volkomen 

 door hyalin kraakbeen te samen, aan de andere zijde, waar 

 de snede het achtereinde van het sluitstuk heeft getroffen, 

 hangt boogstuk en sluitstuk mediaalwaarts eveneens nog geheel 

 door hyalin kraakbeen, lateraalwaarts daarentegen door vezel- 

 kraakbeen samen, welk vezelkraakbeen onmerkbaar in het 

 hyaline kraakbeen overgaat. Fig. 11 eindelijk is een doorsnede 

 door de boogstukken van den atlas en den processus odontoi- 

 deus. In den laatste is de chorda nog aanwezig en rondom 

 de chorda is de verbeening reeds duidelijk aangevangen. On- 

 derzoekt men nu ook volwassen dieren dan blijkt het, dat 

 sluitstuk en boogstukken met elkander steeds onmiddelijk sa- 

 menhangen en wel door hyalin kraakbeen, hetwelk van de boog- 

 ken onmiddelijk in dat van het sluitstuk zich voorzet, zoo- 

 als dwarse doorsneden het zeer duidelijk vertoonen Bij de 

 Trionycidae komt het dus nimmer tot een scheiding van boog- 

 stukken en sluitstuk, zij blijven integendeel met elkander in 

 voortdurenden samenhang. (Vergelijk fig 12), 



Volkomen op dezelfde wijze verhouden zich de landschild- 

 padden. Aan sagittaalsneden is het niet moeielijk om aan te 

 toonen, dat de chorda in den processus odontoideus zich vol 

 komen zoo verhoudt als in de lichamen der andere halswervels 

 en dat de processus odontoideus met den epistropheus bij jonge 

 dieren verbonden wordt door een weefsel, dat uit zeer dicht op 

 elkander gedrongen kraakbeencellen bestaat en waarin een dui- 

 delijke difTerentiëering tot bindweefsel zichtbaar is. Aan lood- 

 rechte doorsneden, door den atlas, zoowel bij jonge als bij vol- 



