( 189 ) 



in denzelfden koker van den handrugband. Daarna echter ont- 

 staat de plitsing, welke een strook voor den langen duimstrek- 

 ker voortbrengt en een tweede welke zich weder begeeft naar 

 de oorspronkelijke pees, die op de gewone wijze met de naar 

 den wijsvinger gaande pees van den algemeenen vingerstrekker 

 versmelt. Er zijn dus drie peesstroken voor den wijsvinger. 



De samenhang, welke op deze wijze tusschen duim- en wijs- 

 vingerstrekker ontstaan is, had, voor het isoleeren der stroken, 

 meer het karakter eener peesvliezige uitbreiding, hetwelk er 

 trouwens nu nog aan het praeparaat aan te herkennen is *). 

 Het verband dier pezen op die wijze heeft veel overeenkomst 

 met de gewone aponeurotische verbindingen, welke steeds tus- 

 schen de pezen der algemeene voor de vier vingers bestemde 

 strekspier voorkomt. Doch tusschen duim- en wijsvinger-pezen 

 ontbreekt juist in de gewone gevallen alle samenhang. — Die 

 samenhang is het geringst tusschen wijsvinger en middelvinger, 

 het meest ontwikkeld tusschen de drie overige: dus hoe meer 

 zelfstandigheid en vrije beweging der vingers des te meer geïso- 

 leerde pezen. Dit feit is voor de verdere beschouwing dezer 

 ontleedkundige bijzonderheid in de eerste plaats van belang. 



Zoo ver ik weet, is deze samenhang tusschen duim- en wijs- 

 vinger-strekpezen nog niet beschreven. Daar echter de meest 



*) Nadat deze verhandeling reeds geschreven was, trof ik den samenhang tus- 

 schen wijsvinger- en duimstrekker nog eenmaal sterk ontwikkeld aan. Het was 

 aan het lijk van een vijftigjarig man met goed ontwikkeld skelet en spierstelsel. 

 Ditmaal kon ik zelf het praeparaat van het begin af vervaardigen. Er was tus- 

 schen den extensor pollicis longus en de strekpees van den wijsvinger een pees- 

 vliezige plaat, met dwars en meer boogvormig daarin verloopeude vezelbundels, 

 uitgespannen. Deze peesvliezige plaat ging zoowel in de wijsvinger-pees van de 

 algemeene strekspier, als in de ulnair-waarts daarvan liggende gewone pees van 

 den musc. indicaior over, zoodat beide pezen daardoor met elkander en met die 

 duimpees samenhingen. Maar daarenboven verliep in de peesvliezige plaat, geheel 

 in de richting der in de ajbeelding van het vorige geval aangegeoene en aan mijne 

 eigene hand zoo sterk ontwikkelde peesstrooken dikkere en langere bundels van 

 peesvezels, welke bij trekking aan de strekspieren ook sterk werden gespannen. 

 Onder het lig. carpi dorsale door vervolgd, liep langs de duimpees het peesblad 

 laarin zonder scherpe grenzen uit; maar zette zich met de wijsvinger-strekpezen 

 in den koker daarvan voort, om als een duidelijke sterke tweede pees van den 

 musculus indicator ie eindigen. 



Aan de andere hand was dezelfde toestand waar te nemen, maar zeer zwak ont- 

 wikkeld. Het sterkst waren de strooken vertegenwoordigd welke naar de ui aai re 

 zijde van de duimpees gingen; doch het overige peesblad was uiterst dun. 



