( 142 ) 



Als men niet tot kinderlijk-anthropomorphische of nevelig- 

 bovennatuurlijke verklaringen van het tot stand komen der 

 anomaliën en variëteiten in den bouw van het menschelijk 

 lichaam de toevlucht wil nemen, schiet er niet anders over dan 

 de Darwinistische theorie, de phylogenetische. Er kunnen wel 

 door in enteren zin toevallige, slechts het ^eireven individu 

 betreffende invloeden, bijzonderheden van bouw en vorm ont- 

 staan; en ook het //ziekelijke' hoe moeielijk ook scherp in het 

 algemeen van ^individueele abnorm^lten 1 ' en van phylogeneti- 

 sche wijzigingen af te scheiden, moet nog in het oog worden 

 gehouden. Doch spier- en pees-varieteiten, als de beschrevene, 

 zijn ongetwijfeld slechts uit de embryonale ontwikkeling te 

 verklaren; en de gang van zaken daarbij wordt slechts eeniger- 

 mate begrijpelijk langs den weg der phylogenese, door de hypo- 

 these, dat alle gewervelde dieren van dezelfde voorouders af- 

 stammen, dat dus ook de zoogdieren stamverwant zijn, dat ein- 

 delijk de mensch en de apen, liet meest aan elkander verwant, 

 in vorm en bouw het meest aan elkander gelijk, in embryonalen 

 toestand de kiemen, de aanleg, van dezelfde deelen bezitten. De 

 wijzigingen in den ontwikkelingsgang, waardoor de nu bestaande 

 soorten tot stand komen, brengen dan de betrekkelijk kleine 

 verschillen in den bouw der zoogdier-lichamen te weeg, welke 

 de ontwikkelingsleer, gesteund door de vergelijkende ontleed- 

 kunde en het in acht nemen van de physiologische levensvoor- 

 waarden (erfelijkheid, gebruik der deelen, voedsel, klimaat, samen- 

 leving, intellectueele en moreele invloeden) zoekt te verklaren. 



Zonder te willen beweren, dat de descendentie-leer door de 

 treffende overeenstemming in den bouw der gewervelde vormen, 

 uit lagere door natuurlijke wijzigingen der samenstellende deelen 

 af te leiden, bewezen is of worden kan, mag het toch opmerke- 

 lijk heeten, dat men zonder gevaar van teleurstelling bij ongewone 

 of nieuwe feiten in de morphologie, redeneren en onderzoeken 

 mag, alsof de descendentie-leer een welgegronde theorie ware. 



Voor den anatoom is in elk geval de ontwikkelings-theorie 

 het eenig mogelijke heuristische beginsel voor de verklaring van 

 overeenkomst en verschil in de dierlijke organismen, en ook van 

 de anomaliën of variëteiten, waarvan de meeste zich voordoen als 

 zoogenoemde //theromorphiën", in het menschelijke. Om voor 



