( 151 ) 



doelde spieren bij den hond als: //confondus, et n'existant qu'a 

 1'état de vestiges cliez les autres animaux (doinestiques). 



Evenzeer stemt met mijn heuristisch beginsel overeen dat, 

 volgens biscroff (1. c. S. 285) bij Pithecia hirsuta de extensor 

 indicis proprius //gemeinschaftlich ist mit dem Extensor pollicis 

 longus." Zoo komen wij tot de Simiae anthropoides waar de 

 lange duimbuiger de reeds vermelde bijzonderheden aanbiedt, 

 weike tot zulke ver strekkende beschouwingen aanleiding gaven. 

 Gemakkelijker is de toestand der ons hier bezig houdende strek- 

 spieren te omschrijven. De hoofdzaak is gezegd als men dien 

 noemt : geheel als bij den menseh. Maar de bijzaken, de bijzon- 

 derheden, zouden voor mijn doel belangrijker kunnen zijn dan 

 de hoofdzaak. Ik bedoel niet alleen de geoorloofde vraag wat 

 er van anomaliën en variëteiten aan het licht zou komen, als 

 er eens een geneeskunde der anthropoïde apen bestond, en ten 

 behoeve daarvan eens even vele Orangs, Chimpansee en Gibbons 

 ontleedkundig waren onderzocht als lijken van menschen. Zeker 

 zouden wij (waarschijnlijk ook wel voor den //anthroponomi- 

 schen" langen duimbuiger) //anthropomorphiën" vinden (dat is nu 

 en dan nog meer overeenstemming met den in en schelijken bouw) 

 evenzeer, als wij nu van den menseh //theromorphiën" kennen. 

 Doch welke bijzonderheden bieden die strekspieren der anthro- 

 poïde apen nog aan, als men oorsprong, ligging, samenhang en 

 aanhechting nauwkeuriger beschouwt? 



Gbatiolet beschrijft het stelsel der bijkomende of eigene 

 vingerstrekspieren, als //extenseur latéral" (zich zijdelings met 

 hare pezen bij die des algemeenen buigers voegende). De be- 

 naming van //eigen''' strekspier schijnt hem verwerpelijk, en hij 

 geeft, daarvoor zijne gronden op. Waar is het, dat die laterale, 

 bijkomende, strekspieren zich door groote variabiliteit kenmer- 

 ken, zoodat bij diersoorten van hetzelfde geslacht de toestand 

 zeer uiteenloopt, en zelfs bij dezelfde diersoort een //eigen"' 

 strekspier van een vinger er nu eens wèl is, dan eens niet. 

 Wij zagen ook vroeger hoezeer de musculus indicator van den 

 menseh (een der laterale van Gratiolft, van het schuinsche 

 stelsel bij den menseh) varieert, ja geheel ontbreekt. In de af- 

 beeldingen van Gratiolet blijkt echter ten duidelijkste dat in 

 den gewonen toestand, bij zijn Chimpansé, de geïsoleerde exten- 



VEBSI.. EN MEDED. AFD. NATUUUK. 2de REEKS. DEEL XIV. \\ 



