( 155 ) 



elkander samenhangen, boven welke de eindtakken der opper- 

 vlakkige huidzenuwen verloopen. Los bindweefsel, dat bij den 

 mensch die streek inneemt, komt daar zeer weinig voor. 



Hoe de toestand der beschreven deelen bij de anthropoïde 

 apen is, kan ik, zooals ik reeds zeide, niet nauwkeurig opge- 

 ven. Het is echter voor ons vraagstuk betrekkelijk onverschil- 

 lig, of er door nog meer zelfstandig worden der pezen van 

 musculus indicator en extensor pollicis longus een meer men- 

 schelijke toestand bestaat, dan of deze nog meer zich als bij 

 Cercopithecus voordoet. 



Eén punt teeken ik nog hier ter loops aan dat, naar ik meen» 

 nog niet opzettelijk nagegaan is : dat namelijk de schuinsche 

 diepere laag van de vingerstrekkers bij Cercopithecus cynomolgus 

 in den koker van het ligamentnm armillare met dien koker, en 

 met de banden van het handgewricht daaronder, door sterke 

 strooken samenhangt, waardoor het waarschijnlijk wordt, dat de 

 spier ook tot de strekking der geheele hand meewerkt, terwijl 

 zij duim en wijsvinger uitstrekt. In de laatste richting kan de 

 spier zich blijkbaar nog verder //differentiëeren , \ en vinden wij 

 haar bij de anthropoïde apen veel verder gevorderd. 



Yan de twee andere vertegenwoordigers van de schuinsche of 

 diepe laag der vingerstrekspieren, den musculus extensor pollicis 

 brevis en abductor longus heb ik, kortheidshalve en omdat zij 

 met de door mij waargenomen anomalie van den musculus in- 

 dicator niet direct in verband staan, geheel gezwegen. Die 

 spieren in aanmerking nemen zou in mijne beschouwing geen 

 verandering brengen. Ik vermeld alleen nog dat zij bij Cerco- 

 pithecus goed ontwikkeld voorkomen, en reeds veel zelfstandiger 

 zijn dan de musculus extensor pollicis longus en indicator. 



De vraag, welke ik mij gesteld had, meen ik hiermede vol- 

 doende beantwoord te hebben. Dezelfde grondvormen der vin- 

 ger strekpier en worden overal aangetroffen, en de Iheromorphiën 

 van den mensch, ook de door mij waargenomene, vinden daarin 

 hare verklaring. De tweede vraag, welke na de eerste van zelf 

 opkomt: kan men in de physiologische eigenaardigheden der 

 diersoort de aanleidingen vinden, waardoor hetzelfde materiaal 



