( 179 ) 



teeken, omdat namelijk in de vergelijking (i) de derde term 

 tusschen de haakjes verdween. Bij a = 3 kwam dit niet meer 

 voor; maar die term bleef bestaan. Al geraakte men dus ook 

 bij het bovenste teeken, tot eene volkomene differentiaal, dit ge- 

 schiedde slechts tengevolge eener bijzondere omstandigheid : daarom 

 konde ook de komende niet lineaire differentiaalvergelijking der 

 tweede orde niet meer geïntegreerd worden. Bij grootere waarden 

 van a mislukt hier de geheele toepassing der methode. 



Wij verkrijgen dus wel eene uitkomst, al zij het dan ook 

 in negatieven zin^ dat men namelijk langs den weg in N°. 3 

 bewandeld, niet verder behoeft te zoeken naar eene betrekking 

 tusschen de integraal y en den integreerenden factor qp, voor 

 lineaire differentiaalvergelijkingen van hoogere orden. 



