( 217 ) 



//omdat het duidelijk maakt dat wij op Java, zoo noodig, de 

 //middelen bezitten om ons, zonder nadeel voor eene geregelde 

 //kinakuit uur, al dadelijk en voortdurend, een goede exploitatie 

 „te verzekeren/ 1 



En verder: //Bij volstrekt gebrek aan betere koorts werende 

 v middelen, zal de Pahudiana, voor de bevolking, als surro- 

 //gaat kunnen dienen. De betere kinasoorten zullen zoo ook, 

 //wanneer wij overvloed van zaden oogsten, een rijke bron voor 

 //de partikuliere nijverheid kunnen openen/ ' 



Zoo werd in 1864 geschreven; de waarde van de nevenal- 

 kaloïden der kinine dus in het oog gehouden en de betrekke- 

 lijke waarde van de Pahudiana, niet ontkend. 



In 1863 was echter reeds last gegeven om de voortkweeking 

 van Pahudiana te staken en uitsluitend die kinasoorten te te- 

 len welke als beter bekend stonden. 



Zoo geraakte de Pahudiana op den achtergrond en werd de 

 exploitatie van hare wortels spoedig vergeten. Op groote schaal 

 en wel met succes, was zij tot in 1865 voortgezet, maar zooals 

 het verslag over dat jaar aanwijst, schenen de scheikundigen 

 te Weltevreden, eenige moeite te hebben met de behandeling 

 van de volumineuse, taaie wortels. 



In 1865 schreef ik den toenmaligen chef over den genees- 

 kundigen dienst in Ned. Indië, den heer Dr. wasclewitz, 

 dat uit de Gouvernements-plantsoenen eene voldoende hoeveel- 

 heid bast van Pahudiana, voor pharmaceutisch gebruik, zou 

 kunnen worden geleverd en ik dus voorstelde, 's Rijks magazijn 

 van geneesmiddelen, van waar men toch jaarlijks eenige hon- 

 derden kilos kinabast uit Europa pleegt te ontbieden, daarvan 

 te voorzien. 



Genoemde chef achtte mijn voorstel niet aanneemlijk, omdat 

 men den Pahudiana -hast niet kende en niet een geneeskundige 

 er gebruik van zou maken. Het hielp mij niet te antwoorden 

 dat men de middelen onder zijn bereik had om zich met de 

 scheikundige waarde van den bast bekend te maken en de af- 

 val die op de kina établissementen opgehoopt lag, door gedwon- 

 gen oogst van in de bosschen omvergeworpen Pahudiana 's, bleef 

 nutteloos opgeschuurd. 



In het verslag over 1866 moest bericht worden : 



15* 



