( 312 ) 



meene geval, dat k-=.n — 1 en p = 1 is, waarbij de gezochte 



krommen noodzakelijk weer samengesteld moeten zijn, dan vindt 



men met behulp van bovenstaande uitdrukking voor het aantal 



van deze 2 A: -J- 1 of 2n — 1. Wijl nu een n — 1-voudig punt 



bij de bepaling van een kromme voor 1 + 2 + . . . . « — 1 of 



n[n — 1) 



gegevens telt, moet men ter bepaling van een kromme 



2 



-•i-i. i- ii- rc(tt + 3) n(n — 1) 

 van den bundel naast dit veelvoudige punt nog — 



of 2n, ter bepaling van de basis dus 2n — 1 enkelvoudige pun- 

 ten aannemen. En nu zijn de In — 1 gevraagde krommen de 

 vereeniging van ieder der 2w — 1 lijnen, die a x met een dier 

 2» — 1 enkelvoudige basispunten verbinden, met de kromme 

 Ctt—l, die door de 2 n — 2 overige enkelvoudige basispunten gaat 

 en ö x tot n — 2-voudig punt heeft. Want, terwijl een kromme 

 C n —\ hierdoor juist bepaald is, zal men bij een samenstelling 

 van n uit twee deelen van anderen graad er aan de eene zij 

 niet in slagen de combinatie aan al de eischen te laten voldoen 

 en aan de andere zij een kromme met te veel dubbelpunten ver- 

 krijgen. 



In verband met het aannemen van de uitdrukking S(n — l) 2 ~ lp 

 moeten nu volgende verbeteringen worden aangebracht: 

 Blz. 126 regel 13 v. b. 



staat : 

 Zoodat de theorie der elimina- 

 tie f) leert, dat er in het behan- 

 delde geval 21 krommen zijn, 

 die aan de vraag voldoen. 



lees: 

 Zoodat bij eliminatie f) blijken 

 moet, dat er meer dan een krom- 

 me — werkelijk is het aantal 

 13 — aan de vraag voldoet. 



Blz. 126 regel 18 v. b. 

 staat: 20. lees: 12. 



Blz. 127 regel 12 v. o. 

 staat: 51 lees: 19. 



Blz. 127 regel 9 v. o. 

 staat: 50. lees: 18. 



