( 326 ) 



De inhoud der gezonde, ongekieinde spoor is (hetzij droog, hetzij 

 in gedestilleerd water, of, wat nog beter is, in eene keukenzou top- 

 lossing van ^oo liggende, hoog, bijna goudgeel gekleurd (zie Fig. 

 1 en 2.). De spoor is geheel gevuld met eene sterk licht brekende 

 massa, waarin eenige grootere en kleinere kogeltjes en eene groote, 

 heldere celkern te onderscheiden zijn, welke laatste bijna altijd 

 juist onder het vereenigingspunt der drie lijsten, of bij Gl. 

 flabellata midden onder de enkele lijst ligt. Het microchemisch 

 onderzoek leert dat die celinhoud voor een deel bestaat uit eiwit- 

 achtige stofien, die metMiLLON's reagens zich rood kleuren (Fig. 8.), 

 voor een ander deel uit vet- of oliebollen, terwijl bovendien in 

 de spoor eene stof wordt gevonden, die als onregelmatige, sterk 

 lichtbrekende klompjes zich voordoet, wanneer de inhoud door 

 zachte drukking uit de spoor in het omringende vocht wordt 

 verdeeld ; eene stof die soms wel iets op kristalloiden gelijkt, 

 maar met millon's reagens zich niet kleurt, en waarvan ik de 

 chemische natuur nog niet heb kunnen onderkennen 

 Aldus is de samenstelling der ongekiemde spoor. 

 Wanneer deze nu bij behoorlijke temperatuur op vochtige 

 aarde wordt uitgezaaid en voldoende vochtig gehouden, dan 

 vertoonen zich na eenige dagen, als eerste kiemingsverschijn- 

 selen, merkwaardige veranderingen in den inhoud, lang voordat 

 de spoorwand opengaat; verschijnselen, hier goed waar te ne- 

 men, omdat de spoorwand geheel doorzichtig is. Uitwendig 

 veranderen de sporen schijnbaar niet van vorm; de harde schaal 

 of wand schijnt trouwens ook voor zwelling niet vatbaar te 

 zijn, zoo als de bovengenoemde reactiën reeds bewijzen. De 

 inhoud, aanvankelijk nog hoog geel, verandert allengs eeniger- 

 mate van kleur, in het geel mengt zich eene groenachüge tint (Fig. 

 3 .). De grootere vetbollen schijnen zich in een aantal kleinere te 

 verdeelen, zoodat, wanneer op dit stadium de spoor door druk- 

 king geopend wordt, men eene menigte kleine ongekleurde 

 kogeltjes in het omringende vocht ziet drijven, waartusschen 

 een grooter of kleiner aantal uiterst kleine groene, meestal bol- 

 vormige lichaampjes zich bevinden. Er heeft zich dus reeds 

 chlorophyll gevormd, waarvan in de ongekiemde spoor niets te 

 bespeuren was. De celkern wordt allengs minder duidelijk en 

 verdwijnt soms geheel tusrchen de ondoorschijnende massa (Fig. 4.). 



