( 388 ) 



Men ziet, dat de waarden voor het S. D. V. van konkina- 

 niine, berekend uit de S. D. V. der vijf eerste zouten tamelijk 

 goed overeenstemmen, maar vrij wat grooter zijn dan die welke 

 uit de S. D. V. der drie laatste zouten zijn afgeleid. 



Tk wil trachten hiervan eene verklaring te geven, zonder 

 eenigermate te willen beweren, dat zij de juiste is en meer be- 

 paald met het doel, om bij verder onderzoek een leiddraad te 

 hebben. 



Het is bekend, dat vele organische zuren door alkaloïden 

 slechts in zwakke mate worden gebonden; vele formiaten, ace 

 taten worden door verhitting van hunne oplossingen of door 

 verwarming in drogen toestand gedeeltelijk ontleed, onder ver- 

 lies van zuur. Wij zagen boven, dat het formiaat en acetaat 

 van konkinamine deze eigenschap ook bezitten. 



Het komt mij nu niet onwaarschijnlijk voor, dat dergelijke 

 zouten bij oplossing in alcohol eveneens gedeeltelijk ontleed 

 worden en in dat geval moet het S. D. V. van het zout klei- 

 ner schijnen dan het inderdaad is, omdat het S. D. V. van 

 het vrije alkaloïde in absoluten alcohol slechts ± 2 04° C. 

 bedraagt. 



Het oxalaat zou dan, wanneer deze redeneering steek hield, 

 geheel ontleed moeten zijn ; wij berekenen voor het S. 0. V. 

 van het alkaloïde uit dat van het oxalaat zelfs een cijfer dat 

 iets kleiner is dan 204 ; maar wellicht laat zich dit verklareu 

 door den invloed van het door ontleding vrij geworden zuringzuur. 



Het onderzoek naar het S. D. V. van kinamine-zouten in 

 alcoholische oplossing is vroeger slechts met een drietal ver- 

 bindingen uitgevoerd namelijk het nitraat, hydroiodaat en 

 perchloraat en de waarden voor het S. D V. van kinamine, 

 uit de uitkomsten daarvan afgeleid, bleken nagenoeg gelijk te 

 zijn. Hier hebben wij weder te doeu met zouten van 3 anor- 

 ganische zuren, die als zoogenaamde sterke zuren bekend zijn 

 en alkaloïden veel vaster schijnen te binden dan zuren als 

 azijnzuur en mierenzuur. 



