B IJ D E A G E 



TOT DE 



KENNIS DER AFKOMST VAN HET CURARE, 



DOOR 



A. W. M. VAN HASSELT. 



MET EEN NASCHRIFT 

 VAN 



C. A J. A. OUDEMANS. 



Van de beide typen der Oost-Indische pijl-vergiften — het 

 oepas radja en het oepas antsjar — zijn de moederplanten 

 [Strychnos Tieuté lesch. en Antiaris toxicaria lesch.), sedert 

 blume, algemeen en goed bestemd. 



Voor de tot heden onderzochte Afrikaansche pijl-vergiften 

 bestaat, zoo al geene zekerheid, dan toch, volgens eraser, groote 

 waarschijnlijkheid, dat Strophanthus Kombé oliv. daartoe liet 

 hoofdbestanddeel oplevert *). 



Wat echter het oudste der tropische pijl- vergiften betreft, het 

 curare der Indianen uit de binnenlanden van Zuid-Amerika, 

 daarover is, in de 2 a 300 jaren sinds men er in Europa 

 kennis van droeg, zeker verreweg het meest geschreven, maar 

 nog altijd het minst met zekerheid bekend. 



Sedert ik, in 1856, mijn Hoofdstuk over Venena sagittaria 

 schreef f), is aan de kennis omtrent den oorsprong van dit merk- 

 waardig pijl-vergift slechts zeer weinig toegevoegd. 



*) Zie daarover mijne vroegere Bijdragen in de Verslayen en Mededeelingen der 

 Kon. Akad. v. Wet., Afd Natuurkunde, 2de Reeks, Deel VI, VII en XT. 

 t) Handleiding tot de Vergiflleer^ Tweede druk, blz. 415. 



VERSJ,. EN HEDED. AFD. NAT UUR K. 2 de REEK.S. pEEJ, XV- 1 



