(M 



Tot versterking van deze, kan hier nog worden vermeld de 

 waarneming van mchard schomburgk, dat Indianen dikwijls 

 de gifthaken van door hen gedoode ratel- en driehoekskopslangen 

 plegen uit te breken en mede te nemen, zonder zich over het 

 daarmede beoogde doel te willen uitlaten. Nog zou, in haar 

 voordeel, kunnen worden aangevoerd het bevreemdende der 

 standvastige identiteit in werking van alle curare- variëteiten, in 

 tegenstelling met de uiteenloopende en nog altijd onzekere plan- 

 ten, die het hoofdbeginsel daarvoor zouden opleveren. Wel 

 wordt door sommige reis-beschrijvers van naam uitdrukkelijk 

 verzekerd: dat bij de bereiding van pijlvergift, die zij bijwoon- 

 den, geen slangengift werd toegevoegd; maar kan zulks niet, 

 bij de, vele uren, soms twee dagen, voortgezette bewerking, 

 vroeger of later, buiten hun weten, in het geheim zijn ge- 

 schied? Het zou voorzeker niet de eerste maal zijn geweest, 

 dat Europeanen door inlanders werden verschalkt. Daartoe be- 

 stond vroeger reeds eene gereede aanleiding in hun geloof, dat 

 de kracht van dit vergift, te gelijk met de opheffing van het 

 geheim, zou verloren gaan, en later eene nog sterkere, in hunne 

 vrees van, bij het bekend geraken der ware bereiding, het mono- 

 polie van het curare, als handelsartikel, te zullen verliezen. 



Tot mijn leedwezen was ik zelf nimmer in de gelegenheid 

 gesteld — welke moeite ik mij ook heb gegeven — om eene 

 reeks naauwkeurige vergelijkende dierproeven te nemen met het 

 vocht uifc de giftklieren van Trigonocephali of Crotali. Dit zij 

 alsnog aan toxicologen en physiologen aanbevolen. 



Hoe dit zijn moge, vrij algemeen wordt de bij menging van 

 het besproken en tal van andere ingrediënten uit het dierenrijk 

 als eene bijzaak aangemerkt, en het voornaamste bestanddeel 

 van het curare, evenals bij de overige bekende pijlvergiften 

 het geval is, aangenomen als van plantaardigen oorsprong te zijn. 



In weerwil nogtans der onvermoeide pogingen van de reeds 

 genoemde reizigers en natuuronderzoekers — bij wier namen 

 mede aan die van boussingault, castelnau, de la conda- 



MINE, HEBERDEN, VON HUMBOLDT, PÖPPIG, RALEIGH, SPIX, 



youd mag worden herinnerd, is men, in onzen tijd, volstrekt 

 nog niet zeker omtrent de ware moederplant van dit raadsel* 

 achtig pijlvergift. 



