( 25 ) 



haar mandaat genoemd de commissie tot onderzoek der beste 

 rivieratieidingen, bragt den 13 en September 1825 een uitvoerig 

 en zeer belangrijk verslag uit, dat, in 1827, vergezeld vaneen 

 tal van kaarten het licht zag. 



In dat verslag vindt men eene naauwgezette overweging van 

 de nadeelen van zijdelingsche afleiding, door middel van over- 

 laten. 



Met het oog op eene dergelijke wijze van afleiding, waarop 

 den laatsten tijd met ernst de aandacht is gevestigd geworden, 

 en waarop ik straks zal terugkomen, wensch ik de zoo even 

 genoemde nadeelen kortelijk in herinnering te brengen, waarbij 

 ik mij zal bepalen bij beschouwing van de rivier de Neder-Rijn 

 en Lek, wier water de ten noorden gelegen grondeigenaren 

 gaarne zuidwaarts afgeleid zonden zien. 



Door overlaat heeft men te verstaan een gedeelte van een 

 dijk, dat is ingerigt tot het doen overstroomen van het water, 

 zoodra dit zekere hoogte heeft bereikt. 



Over welke lengte de dijk tot overlaat moet worden ingerigt 

 hangt af van de hoeveelheid water, die men er over wil laten 

 loopen bij den aangenomen hoogen waterstand en van de hoogte 

 van den vloer van den overlaat. Door vloer wordt bedoeld het 

 bovenvlak van den dijk of den overlaat, waarover het water 

 strijkt. 



De inrigting is uitvoerig omschreven door den ontwerper, den 

 Inspecteur-Generaal van den Waterstaat goudkiaan, in het 

 7 e deel, l e stuk, der werken van de l e klasse van het voor- 

 malige Koninklijke Nederlandsen e Instituut. 



Ik bepaal mij tot de bijvoeging dat de binnenglooijing van 

 den overlaat tot eene zeer flaauwe helling moet worden aange- 

 aard, ten einde het overstortende water geene uitholling aan den 

 hiel des dijks te weeg brenge, waaruit doorbraak zou kunnen 

 ontstaan. Eene glooijing onder 15 op 1 werd door den ont- 

 werper voldoende geacht om den overlaat ook bij aanhoudenden 

 overloop tegen ontgronding en doorbraak te waarborgen. 



De bedoeling van goudriaan was, den overlaat te doen in 

 werking treden, wanneer ijsgang of ijsbezetting den afvoer van 

 water langs het rivierbed zoodanig belemmerde, dat de stijgende 

 rivierstand de dijken met doorbraak dreigde. De afleiding over 



