( 27 ) 



goeding voor het nadeel, dat het water en ijs zouden toebren- 

 gen aan de terreinen, waarhenen men het afleidde, spreekt 

 van zelve. 



Onder de geopperde bezwaren komen er twee voor, die het 

 stelsel zelf betreffen, en ik dus in herinnering breng. 



Men vreesde dat de overlaat, ondanks zware afmetingen en 

 zeer tlaauw hellende binnenglooijiug, door het overstortende ijs 

 vernield zou worden en dus zou doorbreken, en wees ook op 

 het groote nadeel van de gestremde gemeenschap gedurende den 

 overloop, een gemeenschap, waarvoor in zulke oogenblikken juist 

 de dijk, die dan onbegaanbaar is, zou moeten dienen. 



Ook deze beide nadeelen, hoe belangrijk ook, zou men zich 

 behooren te getroosten, indien het beoogde doel, ontzetting van 

 den bedreigden dijk, werd getroffen. 



Dit laatste nu is mijns inziens zeer twijfelachtig, ook blijkens 

 het reeds medegedeelde omtrent den hoogen waterstand, die nog 

 gedurende de werking van den overlaat zou te verduren wezen. 



Wei is het waar dat bij ijsbezetting ook belangrijk hooger 

 waterstanden zich kunnen voordoen dan van 0,30 M. boven 

 den hoogst bekenden bij open rivier. Men kan dit ontwaren 

 bij vergelijking van de standen, aangeteekend in de kolommen 

 2 en 5 van het staatje, voorkomende in mijne Berekening van 

 den afvoer, die langs Xeder-Rijn en Lek mogelijk is. ( Verslagen 

 en Mededeelingen 2 e Reeks, Deel IV, blz. 125). Een door de 

 Commissie ook opgenoemd bezwaar is echter de mogelijkheid 

 dat ijsmassa's zich op den vloer des overlaats neerzetten en op • 

 hoopen (zooals o. a. in 1855 op de dijken langs Neder- Rijn en 

 Lek plaats had; en dat daardoor de afvoer van water wordt 

 belet of belemmerd. 



Aan het daar straks opgenoemde gebrek van een overlaat, dat 

 hij aan den rivierstand bovenwaarts niet de gewenschte verlaging 

 bezorgt, omdat de aanhoudend afstroomende rivier eerst bij den 

 overlaat een deel van haar water kwijt raakt, werd bij het plan 

 van goudriaan tegemoet gekomen, door dat hij zich niet tot 

 een enkelen bepaalde maar een tiental wenschte aan te leggen 

 in den zuidelijken dijk langs Neder-Rijn en Lek van Arnhem 

 tot Ameide. 



Bovendien achtte hij ook afleiding nuodig over eene overlaat 



