( 29 ) 



de rivier nabij Kuilenburg zette zich op dien dag, des namid- 

 dags 12 3 / 4 uur, de ijsbezetting door den sterken aandrang van 

 water in beweging, hetgeen ook des nachts plaats gegrepen maar 

 niet lang geduurd had. Gedurende die ijsbewegingen liep het 

 water op sommige plaatsen 0.25 M. over den Zuider-Lekdijk, 

 die was opgekist, en over den Noorder-Lekdijk, die 0.#9 M. 

 hooger was dan de Kuilenburgsche, ging het met gang. (sloet 

 en fijn je, bl. 111). 



Geeft zijdelingsche afleiding geene zekerheid voor den tegen- 

 overliggenden dijk, dien men er door ontzetten wil, daarentegen 

 kan zij door de strooinverlamming, die zij te weeg brengt, aan- 

 leiding geven tot het vastraken van de afdrijvende ijsschollen 

 bij ijsgang en tot nederzetting van zand. 



De ondervinding van de laatste jaren heeft ook geen reden 

 gegeven zich er over te beklagen, dat de voorstellen tot zijde- 

 lingsche afleiding weinig gevolg hebben gehad, maar dat men de 

 voorkeur heeft geschonken aan verbetering der rivierbedden zelve 

 en aan dijkverzwaring. 



Er is geen reden om den daartoe, ruim 25 jaar geleden, 

 ingeslagen weg thans te gaan verlaten. 



Niettemin is laatstelijk een oud denkbeeld, het houden der 

 Zuider Bijn- en Lekdijken op eene hoogte lager dan die van 

 de Noordelijke, weder aangeprezen ten behoeve van de landstreek, 

 die door laatstgenoemde dijken wordt beschermd. 



Het denkbeeld, oorspronkelijk van bolstha. werd in 1754 

 door Gecommitteerden aan de Staten van Holland aanbevolen 

 en in 1762 door verhooging van den Noorder-Lekdijk verwe- 

 zenlijkt. 



Eene ophooging daarna van de Zuider-Lekdijken schijnt het 

 beoogde verschil in hoogte verbroken te hebben. 



Afgraving van de Zuider-Lekdijken, waar die door den In- 

 specteur der rivieren c. l. brunings waren bevonden hooger 

 te liegen dan de Noorder-Lekdijken, werd althans door het 

 Comité centraal van den Waterstaat in 1809 aangeraden. Die 

 afgraving zou volgens dat voorstel niet verder hebben moeten 

 gaan dan tot zoodanige hoogte, dat de dijken het hoogste winter- 

 water bij open rivier zouden hebben kunnen keeren. 



De Commissie voor de rivierafleidingen was van oordeel, dat 



