( 31 ) 



rivier zal dan de Zuider Lekdijk niet overloopen. Aan eene 

 krachtige verzwaring der zwakke gedeelten van den Noorder- 

 Lekdijk mag men zich ook dan niet onttrekken. 



Is de bedoeling dat de Zuider Rijn- en Lekdijk niet worde 

 versterkt door eene flaauwe binnenglooijing. dan zullen bij over- 

 loop de doorbraken niet achterwege blijven met de daaraan ver- 

 bonden nadeelen voor de rivier, herhaalde overstrooming van de 

 streek bezuiden de Lek zonder de gewenschte zekerheid voor het 

 land achter den Noorder- Lekdijk. 



Doorbraak geeft, indien de rivier met ijs bezet is, geen waar- 

 borg voor het behoud van den tegenoverliggenden dijk. Dit is 

 niet alleen in 1855 gebleken; goudei aan geeft daarvan in § 11 

 van zijne verhandeling over de zijdelingsche afleidingen voor- 

 beelden, ontleend aan de voorvallen op de rivieren in de winters 

 van 1784 en 1799, en het Collegie van den Lekdijk boven- 

 dams beroept zich, in zijn bezwaarschrift tegen de afleiding door 

 12 sluizen bij Kuilenburg, voorgesteld door de commissie van 

 1821, op de doorbraak van den Noorder-Lekdijk in 1726, 

 24 uur nadat het Zuider-Lekboord bezweken was. (Rapport der 

 Commissie van 1828). 



Doorbraak verwekt vermindering van stroomsnelheid in het 

 rivierbed en kan dus nederzetting van zand tengevolge hebben, 

 ten nadeele van de scheepvaart en van den waterafvoer. 



Gedurende den tijd, waarin de doorbraak niet gesloten is, 

 blijft de rivier, ofschoon reeds dalende, onnoodig er doorloopen 

 zoolang zij niet tot het zomerbed is teruggekeerd en ook dan 

 nog, indien de doorbraak in een schaardijk is gevallen. 



Ik zwijg van de nadeelen, die herhaaldelijk zouden berokkend 

 worden aan de streek en, die worden onder water gezet, al onder- 

 stel ik dat men tot vergoeding daarvoor, telkens of eens voor 

 altijd de noodige opoffering zich zou getroosten ter wille van 

 de afwending van den ramp eener doorbraak van den Noorder- 

 Lekdijk. Die ramp zou bij een zamenloop van ongunstige om- 

 standigheden zoo ontzettend zijn, dat men voor de zekerheid der 

 afwending ongetwijfeld groote opoffering zou over hebben. 



Ik meen evenwel, op grond van de onzekerheid, die ondanks 

 die opofferingen zou blijven bestaan, te mogen beweeren, dat 

 de aanzienlijke sommen, die aan de vergoeding van schade be- 



