OVER DE BEWEGINGEN DER RANKEN YAN 



SICYOS. 



HTJGO DE VRIES, 



Groeiende plantendeelen kunnen zich, gelijk bekend is, onder 

 den invloed van verschillende krachten buigen. Deze krachten 

 zijn ten deele inwendige, en berusten dan meestal op een ver- 

 schillende organisatie van verschillende zijden van het orgaan ; 

 ten deele zijn zij uitwendige, in welk geval zij als prikkels 

 werken, die in de plant voorhandene spankrachten in levende 

 kracht omzetten. Als zulke prikkels kent men vooral de zwaarte- 

 kracht, het licht, en de aanraking met vaste lichamen. De 

 eerste veroorzaakt de geotropische, de tweede de heliotropische, 

 de laatste de eigenlijke prikkelbewegingen. De door inwendige 

 krachten veroorzaakte buigingen dragen den naam van nutatiën, 

 en worden bij bilaterale organen in epinastische en hyponasti- 

 sche onderscheiden. 



Al deze bewegingen zijn verschijnselen van groei, gelijk het 

 eerste voor de geotropische en heliotropische door sachs in zijn 

 Handbuch der Experimental-physiologie bewezen werd. Deze 

 geleerde toonde aan, dat niet, gelijk men toenmaals meende, een 

 eenvoudige verandering der weefselspanning de oorzaak der krom- 

 ming is, maar dat daarbij steeds de convex wordende zijde 

 sterker in de lengte groeit dan de tegenoverliggende. Uitgaande 

 van deze waarnemingen, beschouwde hij ook de overige, hier- 

 boven genoemde bewegingen, zoover ze in groeiende organen 

 plaats vinden, als door verschillende groeisnelheid aan de ver- 

 schillende zijden veroorzaakt. 



Later stelde sachs zijne bekende theorie omtrent den groei 



4* 



