( 53 ) 



gewrichten te vinden, daar deze door dezelfde uitwendige krach- 

 ten tot overeenkomstige bewegingen geprikkeld worden. In het 

 eerste dezer beide gevallen berusten de buigingen alleen op ongelijk 

 sterken groei, in het laatste alleen op een verschil in turgor van 

 de beide tegenoverliggende zijden. In ons geval echter, de be- 

 wegingen van veelcellige groeiende organen, mag men aannemen, 

 dat zoowel de groei als de turgor een aandeel aan de kromming 

 hebben. Welk echter dit aandeel is, kon vooralsnog langs ex- 

 perimenteelen weg niet worden uitgemaakt. 



Ten einde deze belangrijke vraag tot een beslissing te bren- 

 gen, heb ik allereerst een methode uitgewerkt, die aan den 

 zooeven gestelden eisch voldeed en een empirische bepaling van 

 het aandeel van turgor en groei aan een groei verschijnsel moge- 

 lijk maakte. Deze methode berust op de rol van het proto- 

 plasma bij den turgor, en bestaat in hoofdzaak in de aanwending 

 van zoutoplossingen van zoodanige concentratie, dat het proto- 

 plasma der cellen daarin, ten minste plaatselijk, den celwand los- 

 laat. In dit geval toch kan in een cel geen spanning tusschen 

 wand en inhoud meer bestaan. Daarom heb ik deze methode 

 met den naam van plasmolytische methode bestempeld. 



Volgens haar heb ik nu in den afgeloopen zomer verschil- 

 lende bewegingen van groeiende, veelcellige organen onderzocht, 

 en nagegaan welk aandeel daarbij aan den turgor, en welk aan 

 den groei moest worden toegeschreven. De uitkomsten van dit 

 onderzoek wensch ik in dit opstel mede te deelen. 



Onder de bewegingen van groeiende plantendeelen behooren 

 ongetwijfeld die der ranken tot de snelsten, en geen andere 

 overtreft die der ranken van Sicyos angulatus, van welke asa. 

 gbay reeds vóór bijna twintig jaren mededeelde, dat men de 

 krommingen met het oog kan volgen. Het is daarom dat ik 

 voornamelijk deze ranken voor mijn onderzoek gebruikt heb. 

 Yolgens de beschouwingen van sachs toch, mocht ik verwach- 

 ten, dat bij zulke snelle bewegingen, die met een snellen groei 

 gepaard gaan, ook de turgor zeer aanzienlijk is, en dat het dus 

 hier, gemakkelijker dan in andere gevallen, zou gelukken, het 

 aandeel van turgor en groei aan de bewegingen experimenteel 

 te scheiden. Dit vermoeden heeft zich dan ook volkomen be- 

 vestigd. En toen eenmaal een inzicht in de rol van turgor 



