( 60 ) 



rolt zich daarbij met den buitenkant concaaf op, ofschoon alle 

 cellen geopend zijn. Het feit dat ook de celwanden, onafhan- 

 kelijk van den turgorspanningen vertoonen, was dus onloochen- 

 baar. Maar de conclusie, die hofmeistee, hieruit afleidde, dat 

 de weefselspanning alleen op deze spanningen zou berusten, en 

 dat de osmotische wateropneming der parenchym cellen daarbij geen 

 rol zou spelen, was, gelijk men thans gemakkelijk inziet, onge- 

 rechtvaardigd. De identiteit der celwandspanningen met de weef- 

 selspanning was niet bewezen, en vooral was het een willekeurige 

 aanneming, dat de intensiteit van beide spanningen gelijk zou zijn. 

 De door hopmeister aangewende methode der fijne doorsne- 

 den laat niet toe, deze vragen met zekerheid te beantwoorden; 

 door middel van de plasmolytische methode is dit echter zeer 

 gemakkelijk. Splijt men jonge, snelgroeiende stengeltoppen over- 

 langs in vier deelen, zoodat deze uiteenwijken, en brengt men 

 ze nu b.v. in een keukenzout-oplossing van 20 pCt., dan ziet 

 men terstond de krommingen geringer worden. Ja, in het jongste 

 gedeelte keeren zij om ; de eerst concave epidermis wordt convex. 

 In het oudere gedeelte blijft de epidermis aan de concave, het 

 merg aan de convexe zijde. Deze waarnemingen, die ik o. a. 

 met jonge bloemstelen van Cephalaria leucantha deed, toonen 

 aan dat er, als de spanning iusschen wand en inhoud in alle 

 cellen opgeheven is , nog spanningen tusschen verschillende 

 weefsels bestaan. Deze spanningen zijn in het jongste deel 

 tegengesteld, in het oudere, nog groeiende deel in denzelfden 

 zin als in de turgescente plant *;. Beslissender nog dan deze 

 feiten is de omstandigheid, dat groeiende organen door de aan- 

 wending van zoutoplossingen merkbaar slapper worden, iets, wat 

 met volwassen organen niet meer het geval is. Dit gemakkelijk 

 waarneembare feit bewijst volkomen, dat in jeugdige planten- 



*) Uit deze proeven volgt tevens de volgende, voor een juist inzicht in de oor- 

 zaken van den lengtegroei belangrijke conclusie, dat n.1. in het jongere, het snelste 

 zich verlengende deel van een groeienden stengeltop, het merg niet sneller groeit 

 dan de vaatbundels en de schors, maar zich alleen door wateropneming sterker tracht 

 te verlengen. Het groeit daarbij zelfs langzamer. Eerst na de overschrijding van 

 het maximum der groote periode, wordt de groei in het merg sneller dan in de 

 overige weefsels. Onder groei versta ik hier natuurlijk slechts zulke veranderingen, 

 die niet door plasmolyse opgeheven kunnen worden. Het komt mij voor, dat een 

 nader onderzoek dezer quaestie belangrijke resultaten voor de leer van den groei belooft. 



