( 70 ) 



maken, en breng het eerst daarna in de zoutoplossing. Is bij 

 de kromming alleen de turgoruitrekking veranderd, dan zal het 

 in de oplossing geheel recht worden. Is echter de turgoruit- 

 rekking overal dezelfde gebleven, en alleen de groei aan de 

 convexe zijde sterker geworden dan aan de concave, dan 

 zal het gekromde deel zich in het zout aan beide zijden even 

 sterk verkorten, en dus zijn kromming bijna onveranderd be- 

 houden "*), of zich hoogstens iets sterker krommen. Is ein- 

 delijk zoowel de groei als de turgoruitrekking aan de convexe 

 zijde grooter geworden dan aan de concave, dan zal het orgaan 

 zijn kromming voor een grooter of kleiner deel verliezen. Om- 

 gekeerd, zal men uit de verandering, die de kromming van zulk 

 een orgaan in de zoutoplossing ondergaat, met zekerheid mogen 

 besluiten, of deze kromming alleen op groei, alleen op turgor- 

 uitzetting, of eindelijk op beiden te zamen berustte. 



Uit deze redeneering blijkt, dat men de door mij gestelde 

 vraag op een hoogst eenvoudige wijze met behulp der plasmo- 

 lytische methode kan beantwoorden. 



Het zij mij daarom vergund, hier mijne methode nog eenigs- 

 zins uitvoeriger te beschrijven, en uiteen te zetten op welke 

 gronden men mag aannemen, dat de verkorting van groeiende 

 organen in sterke zoutoplossingen uitsluitend op het verlies van 

 den turgor berust f). 



Sedert nügeli's baanbrekende onderzoekingen §) weet iedereen, 

 dat het levend protoplasma voor kleurstoffen ondoordringbaar 

 is ; het laat diegenen, welke in het celvocht opgelost zijn, niet 

 naar buiten diffundeeren, en weigert aan kunstmatige kleur- 

 stoffen, die men met zijn buitenvlakte in aanraking brengt, 

 eveneens den doorgang. Doch niet alleen voor kleurstoffen, ook 

 voor tal van andere, in water oplosbare, stoffen is het levend 

 protoplasma niet, of slechts in zeer geringen graad .permeabel, 

 gelijk ik voor eenige jaren aantoonde **). Tot deze stoffen 



*) Het is goed te bedenken, dat voor deze proeven slechts dunne organen ge- 

 bruikt kunnen worden. 



f) Uitvoerige bewijzen voor deze stelling vindt men in mijne verhandeling 

 Ueber die mechanischen Vrsachen der Zellstreckung, Leipzig 1877. 



§) NaGELr, Pflanzenpkysiol. Untersuchungen, Heft 1. 



*•) Sur la perméabilité du protoplasma des betteraves rouges, Archiv. Neer/, 

 1871 p. 117. 



